เป้าหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้เพื่อศึกษาปัญหาในการอนุรักษ์ ทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเลหลวงภายใต้อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ.1982 วิทยานิพนธ์ฉบับนี้พบว่าปัญหาของการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเล หลวง ก็คือ 1.)ความไม่พอเพียงของข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เพื่อกำหนดปริมาณสัตว์น้ำที่พึงอนุญาติให้จับได้สูงสุด เพื่อกำหนดมาตรการในการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำ 2.)บทบัญญัติในเรื่องการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเลหลวงภายใต้อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ.1982 กำหนด แนวทางการอนุรักษ์ไว้อย่างกว้าง ๆ และขาดรายละเอียด 3.)ขาดองค์การ ระหว่างประเทศที่มีอำนาจในการควบคุมดูแลในเรื่องการอนุรักษ์ทรัพยากร สัตว์น้ำในทะเลหลวง 4.)ปัญหาของทรัพยากรสัตว์น้ำคร่อมเขต และทรัพยากรสัตว์น้ำชนิดพันธุ์ที่ย้ายถิ่นอยู่เสมอ ที่มีวงจรชีวิตทั้งในทะเลหลวงและ ทะเลที่อยู่ในบริเวณเขตเศรษฐกิจจำเพาะ ก่อให้เกิดการขัดกันระหว่างสิทธิของรัฐชายฝั่งกับรัฐที่ทำประมงในทะเลหลวง ดังนั้น ข้อสรุป และข้อเสนอแนะเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว คือ 1.)ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสนับสนุนการวิจัยทางวิทยาศาสตร์การประมงมากขึ้น2.) ให้รัฐต่าง ๆ ร่วมมือกันทำความตกลงในระดับภูมิภาค เพื่อให้มีการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำในแต่ละภูมิภาคให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น 3.) ให้รัฐต่าง ๆร่วมมือกันในระดับระหว่างประเทศเพื่อจัดตั้งองค์การระหว่างประเทศที่มีอำนาจหน้าที่ในการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเลหลวงโดยตรง4.) รัฐต่าง ๆ ควรร่วมมือกันในการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำคร่อมเขตและทรัพยากรสัตว์น้ำชนิดพันธุ์ที่ย้ายถิ่นที่อยู่เสมอ โดยเข้าร่วมในอนุสัญญาดังกล่าว