การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาประเด็นลักษณะเนื้อหาของการนำเสนอข่าวกรณีมลพิษแม่เมาะ ซึ่งเป็นกรณีศึกษาของเรื่องความเสี่ยงทางสิ่งแวดล้อม (2) ศึกษานโยบาย กระบวนการกำหนดและเลือกสรรข่าวสารของหนังสือพิมพ์ในการเสนอข่าวดังกล่าว และ (3)เพื่อประเมินบทบาทของหนังสือพิมพ์ในกรณีของความเสี่ยงทางสิ่งแวดล้อม การวิเคราะห์เหล่านี้ได้อาศัยกรอบทฤษฎีภารกิจหน้าที่และความล้มเหลวของภารกิจหน้าที่ของสื่อมวล ชนร่วมกับแนวคิดเรื่องการเลือกสรรและกำหนดวาระข่าวสาร ตลอดจนการพึ่งพาข่าวสารของสาธารณชนในภาวะวิกฤติ การรวบรวมข้อมูล ได้จากการวิเคราะห์เนื้อหาของหนังสือพิมพ์ทั้งระดับชาติและท้องถิ่นการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกบรรณาธิการ นักข่าวและบุคคลที่ใกล้ชิดกับกรณีวิกฤติการณ์มลพิษดังกล่าว รวมทั้งการสำรวจด้วยแบบสอบถามจากการสุ่มเลือกชาวบ้านแม่เมาะ จำนวน 90 ราย ผลการวิจัยสรุปได้ว่า หนังสือพิมพ์นำเสนอข่าวความเสี่ยงทางสิ่งแวดล้อมในรูปแบบของรายงาน เหตุการณ์ที่คืบหน้าไปแต่ละวัน โดยมุ่งชูประเด็นของความขัดแย้งและผลกระทบมากกว่าการนำเสนอสังคมตื่นตัวกับเหตุการณ์ความเสี่ยงเป็นครั้ง ๆ ไป ทั้งนี้พบว่ามีปัจจัยและเงื่อนไขทั้งภายในและภายนอกองค์กรหนังสือพิมพ์ ที่เป็นข้อจำกัดในการสร้างประสิทธิภาพของการรายงานข่าวความเสี่ยงทางสิ่งแวดล้อม เช่น นโยบายการเลือกสรรและกำหนดวาระข่าวสารของหนังสือพิมพ์ ประสิทธิภาพของนักข่าว ความจำกัดของข้อมูลข่าวสารและความขัดแย้งในบริบททางประวัติศาสตร์ระหว่างฝ่าย อนุรักษ์กับฝ่ายพัฒนาการ