การวิจัยครั้งนี้ มีจุมุ่งหมายเพื่อศึกษาสภาพชีวิตความเป็นอยู่และลักษณะการสื่อสารของกลุ่มเด็กปั้มในเขตกรุงเทพมหานคร ในฐานะกลุ่มผู้รับสารซึ่งเป็นแรงงานอพยพย้ายถิ่นมาจากต่างจังหวัดแนวทางในการศึกษาคือ แนววัฒนธรรมศึกษาวิธีการเก็บข้อมูลได้อาศัยการประยุกต์ใช้วิธีการแบบชาติพันธุ์วิทยา ซึ่งประกอบด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสนทนาอย่างไม่เป็นทางการ และการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม ผลการวิจัยพบว่า เด็กปั้มในกลุ่มนี้ส่วนมากมาจากครอบครัวที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมในเขตชนบท และเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ เพราะรายได้จากการประกอบอาชีพด้านการเกษตรไม่เป็นที่น่าพอใจลักษณะงานในเมืองที่เด็กปั้มเคยทำมาก่อนส่วนใหญ่เป็นงานรับจ้างในลักษณะแรงงานไร้ฝีมือ และค่าจ้าง แรงงานต่ำเพราะมีระดับการศึกษาต่ำ และขาดทักษะในการประกอบอาชีพอื่นที่มีความมั่นคงและมีค่าจ้างแรงงานสูงกว่านี้ ลักษณะการสื่อสาร ทั้งเครือข่ายการสื่อสารระหว่างบุคคล และการใช้สื่อสารมวลชนของกลุ่มเด็กปั้มกลุ่มนี้ขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม และวัฒนธรรมของกลุ่มเป็นสำคัญ เด็กปั้มในฐานะผู้รับสารมีศักยภาพในการเลือกเปิดรับสื่อ และใช้ประโยชน์จากสื่อได้ในระดับหนึ่ง แต่โครงสร้างของระบบการสื่อสารมวลชนในปัจจุบัน ไม่ได้ช่วยให้เด็กปั้มแลุ่มนี้ ในฐานะกลุ่มแรงงานด้อยโอกาสในสังคมเมืองได้เรียนรู้ และปรับตัวให้เข้ากับสังคมเมืองได้มากนัก เพราะสื่อกระแสหลักในระบบมุ่งความสนใจไปที่กลุ่มคนเมืองมากกว่าเด็กปั้มจึงต้องอาศํยเครือข่ายการสื่อสารระหว่างบุคคลในการเรียนรู้ข้อมูลข่าวสารเพื่อใช้ในการพัฒนาชีวิต และในการเรียนรู้เชิงวัฒนธรรมเพื่อใช้ในการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ของตน ให้เกิดความสมดุล เหมาะสมกับสภาพชีวิตความเป็นอยู่ในเมืองได้ในที่สุด