การวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงภาวะเหมาะสมในการละลายตะกอนผลึกโครเมียมด้วยกรดซัลฟุริกให้เป็นสารละลายโครเมียม III ซัลเฟต เพื่อการใช้ใหม่ในการฟอกโครมโดยนำน้ำเสียฟอกโครมที่ไม่มีและมีสารช่วยตรึงมาตกตะกอนผลึกด้วยสารเคมีประเภทด่าง ได้แก่ แมกนีเซียมออกไซด์ โซเดียมคาร์บอเนตและแมกนีเซียมออกไซด์ร่วมกับปูนขาว ตะกอนผลึกในรูปสลัดจ์ได้ถูกนำมาละลายด้วยกรดซัลฟุริกเข้มข้น ส่วนกากตะกอนได้ละลายด้วยกรดซัลฟุริกเจือจาง 1+4 ทำการศึกษาแบบแผนการละลายตะกอนผลึกโครเมียมและเปรียบเทียบการละลายแบบเพิ่มอุณหภูมิห้องด้วย พบว่าการละลายของตะกอนผลึกโครเมียมขึ้นอยู่กับเวลา ทั้งนี้เวลาที่เหมาะสมในการละลายสลัดจ์แบบมีการกวนต่อเนื่อง สลัดจ์แบบมีการกวนเฉพาะตอนแรกกากตะกอนแบบมีการกวนต่อเนื่อง และกากตะกอนแบบมีการกวนเฉพาะตอนแรก คือ 60,60, 60 และ 90 นาทีตามลำดับ การละลายตะกอนผลึกโครเมียมขึ้นอยู่กับพีเอชโดยละลายได้ดีที่พีเอชต่ำกว่า 3.3 การเติมกรดมากขึ้นไม่ช่วยให้ประสิทธิภาพการนำกลับมากขึ้นและยังทำให้มีพีเอชต่ำเกินไปด้วย การกวนต่อเนื่องช่วยให้ประสิทธิภาพการนำกลับดีขึ้นเฉพาะตะกอนผลึกบางประการเท่านั้น ประสิทธิภาพการนำกลับโครเมียมจากการละลายตะกอนผลึกประเภทต่าง ๆ มีค่าอยู่ในช่วง 70.7-94.2%ในสภาพการละลายที่มีการเติมกรดซัลฟุริกในปริมาณที่เหมาะสมแล้วการเพิ่มอุณหภูมิไม่ช่วยให้ประสิทธิภาพการนำกลับดีขึ้น ในการละลายตะกอนผลึกจากน้ำเสียที่ไม่มีสารช่วยตรึง ได้สารละลายที่มีความเข้มข้นโครเมียมสูงกว่าน้ำเสียที่มีสารช่วยตรึง โดยสลัดจ์ที่ให้สารละลายที่มีความเข้มข้นโครเมียมสูงที่สุด (ประมาณ 13,346 มก./ล.) คือสลัดจ์แมกนีเซียมออกไซด์ การละลายกากตะกอนแต่ละประเภทได้สารละลายที่มีความเข้มข้นโครเมียมใกล้เคียงกันคือ31,824-46- 216 มก./ล. การละลายตะกอนผลึกแมกนีเซียมออกไซด์จากน้ำเสียที่มีสารช่วยตรึงต้องการกรดซัลฟุริกมากที่สุด คือ 3.0-3.8 เท่าของค่าความต้องการทางทฤษฎี เมื่อเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายทางด้านสารเคมีในการนำกลับโครเมียมพบว่าการนำกลับโครเมียมจากตะกอนผลึกแมกนีเซียมออกไซด์ร่วมกับปูนขาวจากน้ำเสียที่ไม่มีสารช่วยตรึงเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุดคือ 28-40 บาทต่อกก.โครเมียมที่นำกลับมาได้ หรือ 82-86 บาท/ลบ.ม. น้ำเสีย ในกรณีน้ำเสียที่มีสารช่วยตรึงการนำกลับโครเมียมจากตะกอนผลึกแมกนีเซียมออกไซด์และโซเดียมคาร์บอเนตต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง ไม่คุ้มต่อการลงทุน