ได้ทำการพัฒนาระบบวัดน้ำตาลกลูโคสขึ้น ซึ่งประกอบด้วยหัววัดน้ำตาลกลูโคส, ระบบโฟลว์อินเจ็กชัน และส่วนเก็บวิเคราะห์สัญญาณโดยใช้คอมพิวเตอร์หัววัดน้ำตาลกลูโคสเป็นแบบไบโอเซนเซอร์ที่มีส่วนประกอบคือ ทรานส์ดิวเซอร์ที่ทำเป็นฟิล์มบางของทองขาว และชั้นของเอนไซม์กลูโคสออกซิเดสที่ถูกตรึงอยู่บนผิวทรานส์ดิวเซอร์ ในงานวิจัยได้มีการศึกษาการตรึงเอนไซม์ 4 วิธีคือการตรึงเอนไซม์แบบการสร้างพันธะเคมีโดยใช้ไซเลน และ พี-ไนโตรเบนซอยล์คลอไรด์, การตรึงเอนไซม์แบบการสร้างพันธะเคมีโดยใช้ไซเลน และกลูตาอัลดีไฮด์,การตรึงเอนไซม์โดยวิธีอิเล็กโตรโพลีเมอร์ไรเซชั่นของสารไพโรล และการตรึงเอนไซม์ในโครงร่างแหอีพ๊อกซี จากการทดสอบพบว่า เซนเซอร์ที่มีการตรึงเอนไซม์ในโครงร่างแหของอีพ๊อกซี มีความเหมาะสมในการนำไปประยุกต์ใช้งานมากที่สุดโดยมีค่าความเป็นเส้นตรงของการวัดน้ำตาลกลูโคสในช่วง 0 ถึง 1000 mg/dlเท่ากับ 0.996 และในการวัดมีผลรบกวนจากน้ำตาลมอลโตส, แลกโตส, ซูโครสและจากสารรีดิวซิงค์น้อยมาก สภาวะที่ใช้ในการตรึงเอนไซม์ที่ดีคือ เอนไซม์กลูโคสออกซิเดส 50 mg, เฟอร์โรซีน 18.6 mg, อีพ๊อกซี 50 mg,เอททิลแอลกอฮอล์ 0.5 ml และสารละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์ 0.01M 0.5 mlสัญญาณที่วัดได้จากระบบโฟลว์อินเจ็กชันจะถูกนำมาแสดงผลบนจอมอนิเตอร์แบบเวลาจริง และจะถูกเก็บเข้าสู่คอมพิวเตอร์เพื่อสามารถนำมาวิเคราะห์ผลภายหลังได้ โดยในการวิเคราะห์สัญญาณจะมีการนำค่ายอดของสัญญาณมาใช้ในการคำนวณหาปริมาณน้ำตาลกลูโคส ระบบที่พัฒนาขึ้นมีความเร็วในการวัดน้ำตาลราว1 ตัวอย่างต่อนาที โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของการวัดน้ำตาลกลูโคสในสารชีวภาพ และเลือดเท่ากับ 0.9197 และ 0.977 ตามลำดับ