การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลของหัวหน้าหอผู้ป่วย โรงพยาบาลสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยด้านการวางแผน การจัดระบบงาน และการอำนวยการ และเปรียบเทียบการจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลของหัวหน้าหอผู้ป่วย จำแนกตามประสบการณ์ในตำแหน่ง แผนก ระดับการศึกษา และการได้รับการอบรมด้านการบริหาร กลุ่มตัวอย่าง คือ หัวหน้าหอผู้ป่วย จำนวน 289 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผลการวิจัยพบว่า 1. การจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลของหัวหน้าหอผู้ป่วยโดยรวมและในด้านการวางแผน การจัดระบบงาน การอำนวยงาน และการควบคุมงาน อยู่ในระดับ "มาก" 2. การจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลของหัวหน้าหอผู้ป่วยจำแนกตามประสบการณ์ในตำแหน่ง แผนก และระดับการศึกษา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เรื่องที่มีการจัดการมากที่สุด คือการยืดหยุ่นให้บุคลากรพยาบาลมีการแลกเปลี่ยนเวรปฏิบัติงานได้ตามความจำเป็นและเหมาะสม รองลงมาคือ มอบหมายงานโดยคำนึงถึง ความรู้ ความสามารถของบุคลากร และสถานการณ์ เรื่องที่มีการจัดการน้อยที่สุด คือการจัดสวัสดิการเงินกู้พิเศษให้สำหรับบุคลากรพยาบาล รองลงมาคือ การจัดบุคลากรขึ้นปฏิบัติงานแบบเผื่อเรียก 3. การจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลของหัวหน้าหอผู้ป่วยจำแนกตามการได้รับการอบรมด้านการบริหาร แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับการอบรมด้านการบริหารมีการจัดการต่อการขาดแคลนบุคลากรพยาบาลมากกว่า หัวหน้าหอผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการอบรม