การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการมีส่วนร่วมของญาติในการฝึกทักษะการผ่อนคลายของผู้ป่วยที่ได้รับการยึดตรึงกระดูกแบบภายในที่มีต่อพฤติกรรมการผ่อนคลายกับระดับความเจ็บปวดของผู้ป่วย ตัวอย่างประชากรประกอบด้วยผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดยึดตรึงกระดูกจำนวน 22 คน จัดเป็นกลุ่มทดลองที่ญาติมีส่วนร่วมในการฝึกทักษะการผ่อนคลายของผู้ป่วยและกลุ่มผู้ป่วยที่ฝึกทักษะการผ่อนคลายด้วยตนเอง โดยการจับคู่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นเครื่องมือที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นประกอบด้วย แผนการสอนการมีส่วนร่วมของญาติในการฝึกทักษะการผ่อนคลายของผู้ป่วยพร้อมคู่มือ แผนการสอนการฝึกทักษะการผ่อนคลายของผู้ป่วยพร้อมคู่มือในการฝึก แบบบันทึกการฝึก แบบสัมภาษณ์ความรู้สึกเกี่ยวกับการฝึก แบบสังเกตพฤติกรรมการผ่อนคลาย และแบบประเมินความเจ็บปวดข้อมูลที่รวบรวมได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติค่าเฉลี่ยและ t-test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มทดลองที่ญาติมีส่วนร่วมในการฝึกทักษะการผ่อนคลายของผู้ป่วยมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการผ่อนคลายหลังผ่าตัดวันที่ 1 วันที่ 2 และวันที่3 อยู่ในระดับมากทั้ง 3 วัน ส่วนค่าเฉลี่ยคะแนนความเจ็บปวดหลังผ่าตัดวันแรกและวันที่ 2 อยู่ในระดับปานกลาง หลังผ่าตัดวันที่ 3 อยู่ในระดับน้อย 2. ค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการผ่อนคลายหลังผ่าตัดของผู้ป่วยกลุ่มที่ญาติมีส่วนร่วมในการฝึกทักษะการผ่อนคลาย และกลุ่มผู้ป่วยที่ฝึกทักษะการผ่อนคลายด้วยตนเอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ค่าเฉลี่ยคะแนนความเจ็บปวดหลังผ่าตัดของกลุ่มตัวอย่างรวมทุกด้านในกลุ่มที่มีญาติมีส่วนร่วมในการฝึกทักษะการผ่อนคลาย และกลุ่มที่ฝึกทักษะการผ่อนคลายด้วยตนเอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ