การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เปรียบเทียบการฟื้นตัวของผู้ป่วยนอกที่มารับการดมยาสลบ โดยใช้การทดสอบทางคลีนิค, Perceptual Speed (PST), Ball Bearing(BBT), การฟื้นตัวที่บ้าน, อุบัติการณ์ของภาวะแทรกซ้อนและความพึงพอใจต่อวิธีการดมยาสลบ ระหว่างเทคนิคการให้ยาสลบทางหลอดเลือดดำ โดยใช้Propofol (TIVA) และการให้ยาสลบวิธีดูดดมโดยใช้ N(,2)O-Halothane(IA) ในช่วง Maintenance Phase 2. หาความสัมพันธ์ระหว่าง Visual Analogue of SedationScore (VASS) กับ PST กับ BBT 3. หาต้นทุนของทั้งสองเทคนิค ผู้ป่วย 40 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ TIVA และ IA กลุ่มละ 20 คนโดยวิธี Randomization อายุเฉลี่ยของผู้ป่วย กลุ่ม TIVA และ IA คือ23.45 ('+,-) 5.13 ปี และ 25.15 ('+,-) 8.59 ปี ตามลำดับ 80%ของผู้ป่วย 2 กลุ่ม เป็นผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าจมูกหัก เวลาเฉลี่ยของการผ่าตัดของผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่ม คือ 34.65 ('+,-) 24.4 นาที, 30.6('+,-) 17.18 ตามลำดับ การฟื้นตัวของผู้ป่วยถูกประเมินโดยผู้สังเกต ซึ่งไม่ทราบเทคนิคการดมยาสลบ โดยเปรียบเทียบเวลาจนกว่าผู้ป่วยจะมี orientation,สามารถนั่ง, สามารถยืนและจนกว่าผ่านการทดสอบ PST และ BBT ผลของการศึกษาพบว่าไม่มีความแตกต่างในเวลาการพื้นตัวข้างต้นระหว่าง2 กลุ่ม เวลาการฟื้นตัวของการทดสอบ PST และ BBT ของกลุ่ม TIVAคือ 1.2 ('+,-) 0.41 และ IA คือ 1.1 ('+,-) 0.31 ชั่วโมง จากแบบสอบถามภายหลังการดมยาสลบ ซึ่งให้ผู้ป่วยไปตอบที่บ้านพบว่าผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่มไม่มีความแตกต่างในการฟื้นตัวที่บ้าน อุบัติการณ์ของภาวะแทรกซ้อน และความพึงพอใจต่อวิธีการดมยาสลบ สำหรับสาเหตุของปัญหาในขณะที่กลับบ้านพบว่า ไม่มีผู้ป่วยกลุ่ม TIVA มีอาการง่วงนอน ในขณะที่ผู้ป่วยกลุ่ม IA มีอาการง่วงนอน 6 ราย จาก 16 ราย ค่า P = 0.018 การศึกษานี้ไม่สามารถบอกถึงความสัมพันธ์ระหว่าง VASS กับ PSTและ BBT ต้นทุนยาและอุปกรณ์ของเทคนิค TIVA คือ 642.51 บาท และเทคนิคIA คือ 363.15 บาท เนื่องจากการฟื้นตัวของทั้งสองเทคนิคเหมือนกันดังนั้นเทคนิค IA มีความเหมาะสมกว่าเนื่องจากมีต้นทุนยาและอุปกรณ์น้อยกว่าเทคนิค TIVA