การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่าการใช้เครื่องกระตุ้นเส้นประสาทเพื่อช่วยชี้นำการให้ยาหย่อนกล้ามเนื้อแทนการให้ยาหย่อนกล้ามเนื้อตามระยะเวลาคงที่ หรือ การใช้ยาหย่อนกล้ามเนื้อชนิดใหม่แทนยาชนิดเก่านั้น จะมีผลช่วยลดความชุกของฤทธิ์ตกค้างของยาหย่อนกล้ามเนื้อหรือไม่? การศึกษานี้ทำให้ผู้ป่วยจำนวน 180 ราย ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มโดยการสุ่ม ตามแผนการวิจัยแบบ factorial โดยกลุ่มที่ 1 และ 2 จะได้ รับยา pancuronium ตามระยะเวลา หรือ โดยอาศัยเครื่องกระตุ้นเส้นประสาท ส่วนกลุ่มที่ 3 และ 4 จะได้รับยา vecuronium ตามระยะเวลาหรือโดยอาศัยเครื่องกระตุ้นเส้นประสาท ตามลำดับ ผู้ป่วยทุกรายได้รับการผ่าตัดช่องท้องส่วนล่างสำหรับโรคทางนรีเวช วิทยา และไม่มีผู้ป่วยรายใดที่มีโรคประจำตัวรุนแรง อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยแต่ละ กลุ่มเท่ากับ 40.6 ('+,-) 6.9, 39.7 ('+,-) 7.1, 38.9 ('+,-)8.8 และ 39.4 ('+,-) 6.3 ปี ตามลำดับ การประเมินภาวะฤทธิ์ตกค้างยาหย่อนกล้ามเนื้อ ทำเมื่อ 30 นาทีหลังแก้ฤทธิ์ยาหย่อนกล้ามเนื้อ โดยใช้เครื่อง accelograph ผล % T(,4) /T(,1) ที่ได้คือ 54.3 ('+,-) 26.0%, 61.3 ('+,-) 24.2%, 76.4('+,-) 20.3% และ 88.2 ('+,-) 23.1% ตามลำดับ เมื่อใช้ %T(,4)T(,1) ที่ 70% เป็นจุดแบ่งว่าผู้ป่วยมีภาวะฤทธิ์ตกค้างของยาหย่อนกล้ามเนื้อหรือไม่ พบว่ามีจำนวนผู้ป่วย 26.24.12 และ 8 ราย หรือ ความชุก 57.8%, 53.3%, 26.7% และ 17.8% ตามลำดับ ซึ่งทั้ง % T (,4) T (,1) และความชุกของฤทธิ์ยาตกค้างของยาหย่อนกล้ามเนื้อนี้ต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001 และ 0.0007 ตามลำดับ) ความแตกต่างนี้เป็นผลจากชนิดยาหย่อนกล้ามเนื้อที่ต่างกัน ในขณะที่การใช้เครื่องกระตุ้นเส้นประสาทไม่มีผลสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังไม่ทราบว่าการใช้ หรือ ไม่ใช้เครื่องกระตุ้นประสาทจะมีผลต่างกันในกลุ่มที่ได้รับยาหย่อนกล้ามเนื้อต่าง ชนิดกัน การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงไปใช้ยาหย่อนกล้ามเนื้อชนิดใหม่สามารถช่วยลดความชุกของฤทธิ์ยาตกค้างของยาหย่อนกล้ามเนื้อได้ ใน ขณะที่การใช้เครื่องกระตุ้นเส้นประสาทไม่มีผลดังกล่าว ผลการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ โดยมุมมองของผู้จัดเตรียมการรักษา พบว่าการใช้vecuronium แทน pancuronium ในผู้ป่วย 100 ราย จะได้ cost- effectiveness ratio เท่ากับ 88.59 บาท/ชม./ รายที่เปลี่ยนเป็นไม่ มีฤทธิ์ตกค้างของยาหย่อนกล้ามเนื้อ