การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้กลวิธีในการเรียนและศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างกลวิธีในการเรียนกับความสามารถในทักษะรับสารภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 411 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับกลวิธีในการเรียน ที่ผู้วิจัยได้ตัดแปลงมาจาก Strategy Inventoryfor Language Learning (SILL):Version 7.0 (ESL/EFL) ของรีเบคคา แอล ออกซ์ฟอร์ด (Rebecca L. Oxford 1990:293-300) โดยได้รับการตรวจสอบความครอบคลุมของเนื้อหาความเหมาะสมของการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน แบบสอบวัดความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษ และแบบสอบวัดความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งได้รับการตรวจสอบความตรงเนื้อหาและความถูกต้องในการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน แบบสอบถามเกี่ยวกับกลวิธีในการเรียนมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.90 แบบสอบวัดความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษมีค่าความยากระหว่าง 0.28-0.73 มีค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.20-0.55 และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.79 แบบสอบวัดความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษมีค่าความยากระหว่าง 0.42-0.70 มีค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.20-0.50 และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.74 ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเองแล้วนำมาวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร ในกลวิธีในการเรียนทั้ง 6 ด้าน คือ กลวิธีการจำอย่างมีประสิทธิภาพ กลวิธีการใช้กระบวนการทางความคิด กลวิธีการชดเชยข้อบกพร่องในการใช้ภาษา กลวิธีการจัดระบบและประเมินการเรียน กลวิธีด้านจิตพิสัย และกลวิธีด้านสังคมในระดับปานกลาง 2. กลวิธีในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. กลวิธีในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร ไม่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001