| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว:กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง |
| นักวิจัย | : | อรทัย เลิศจิตติสุทธิ์ |
| คำค้น | : | INDICATORS , URBAN GROWTH |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2536 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082536000200 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อหาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวในพื้นที่ศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง โดยการประยุกต์ใช้วิธีการวิเคราะห์ทางสถิติเข้ามาช่วยในขั้นตอนการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อใช้เป็นเครื่องมือสำหรับการคัดเลือกข้อมูลที่สำคัญและนำไปใช้ในกระบวนการวางแผนได้ในลำดับต่อไป การวิจัยนี้ได้ใช้วิธีการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (MultipleRegression) ในการคัดเลือกตัวแปรที่มีความสำคัญต่อการชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองฯ ในพื้นที่ 6 อำเภอของจังหวัดชลบุรีและระยอง คือ อ.เมืองชลบุรี อ.ศรีราชา อ.บางละมุง อ.สัตหีบ อ.บ้างฉาง และ อ.เมืองระยองซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว เมืองที่เลือกทำการศึกษามี 20 เมือง ได้แก่ ทม.ชลบุรี ทต.แสนสุข ทต.ศรีราชา ทต.แหลมฉบัง เมืองพัทยา ทต.มาบตาพุด ทม.ระยอง สข.บางทราย สข.บ้านสวนสข.อ่างศิลา สข.อ่าวอุดม สข.บางละมุง สข.ห้วยใหญ่ สข.บางเสร่ สข.สัตหีบ สข.บ้านฉาง สข.สำนักท้อน สข.บ้านเพและสข.แกลง-กะเฉด จากการศึกษาพบว่า ตัวแปรที่สามารถใช้เป็นตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองฯ เป็นตัวชี้วัดทางด้านกายภาพ คือ ความหนาแน่นของบ้านเรือนตัวชี้วัดทางด้านเศรษฐกิจ คือ จำนวนตลาดสด ร้อยละแรงงานภาคอุตสาหกรรมต่อประชากรเมืองและจำนวนร้านค้า ตัวชี้วัดทางด้านสังคม-ประชากร คือ ราย-จ่ายจริงของเมืองต่อประชากรและความหนาแน่นของประชากร นอกจากนี้ยังพบว่า การพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวก่อให้เกิดความเจริญเติบโตของเมืองไม่เพียงแต่เมืองที่ได้รับการพัฒนาฯเท่านั้นยังกระจายความเจริญออกไปและส่งผลกระทบต่อเมืองใกล้เคียงด้วย ทั้งนี้ เป็นที่น่าสังเกตุว่า การใช้วิธีการทางสถิติเพื่อคัดเลือกตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมือง อาจไม่สอดคล้องกับตัวชี้วัดที่สำคัญซึ่งอ้างถึงในทฤษฎีทางผังเมืองอย่างแท้จริง เนื่องจากวิธีการทางสถิติเป็นเพียงเครื่องมือที่จะช่วยยืนยันเหตุผลในการเลือกศึกษาเฉพาะข้อมูลที่สำคัญเท่านั้น สำหรับตัวแปรที่คัดเลือกมานี้นอกจากจะเป็นตัวชี้วัดความเจริญเติบโตของเมืองแล้วยังสามารถเป็นตัวชี้วัดความเป็นเมืองได้ สามารถนำไปใช้ในการศึกษาต่อเพื่อจัดลำดับความสำคัญของชุมชนหรือจัดลำดับความเจริญของเมือง นำไปใช้ในการหาศักยภาพของพื้นที่ในการพัฒนาและสามารถนำไปคาดการณ์ในอนาคตเพื่อเตรียมการวางแผนไว้ เป็นต้น |
| บรรณานุกรม | : |
อรทัย เลิศจิตติสุทธิ์ . (2536). การศึกษาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว:กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อรทัย เลิศจิตติสุทธิ์ . 2536. "การศึกษาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว:กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อรทัย เลิศจิตติสุทธิ์ . "การศึกษาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว:กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2536. Print. อรทัย เลิศจิตติสุทธิ์ . การศึกษาตัวชี้วัดการเจริญเติบโตของเมืองจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว:กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรีและระยอง. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2536.
|
