เมื่อนำเอนไซม์ไซโคลเดกซ์ทรินไกลโคซิลทรานสเฟอเรส จากBacillus All ที่ทำให้บริสุทธิ์ขึ้น 15 เท่า ไปทดลองตรึงด้วยวิธีดูดซับแบบกายภาพบน ไคโตแซน อะลูมินา คาร์บอน เม็ดแก้วพรุน และซิลิกา ที่pH 6.0 พบว่าซิลิกาเป็นตัวค้ำที่เหมาะสมที่สุด โดยมีประสิทธิภาพการตรึงเท่ากับ 54% ของแอคติวีตีที่ใส่ตั้งต้น และเมื่อทดลองนำเอนไซม์ตรึงนี้ไปผลิตไซโคลเดกซ์ทริน พบว่าไม่เหมาะที่จะใช้งานต่อไป เนื่องจากเอนไซม์ค่อยๆหลุดจากตัวค้ำในระหว่างการผลิต ได้ทดลองตรึงเอนไซม์นี้ด้วยวิธีโคเวเลนต์บนตัวค้ำ 5 ชนิดเดิม ที่pH 6.0 โดยใช้สารกระตุ้นอะมิโนโพรพิลไตรเอทอกซิไซและกลูทารัลดีไฮด์พบว่าเอนไซม์สามารถตรึงบนอะลูมินาได้ดีที่สุดคิดเป็น 71% ของแอคติวีตีตั้งต้น ความสามารถในการตรึงเอนไซม์ไซโคลเดกซ์ทรินไกลโคซึลทรานสเฟอเรสของอะลูมินาที่กระตุ้นด้วย 1.0% อะมิโนไตรเอทอกซีไซเลน และ 0.25%กลูทารัลดีไฮด์ มีค่าเท่ากับ 258 ยูนิต/กรัมอะลูมินา เอนไซม์ตรึงมีค่า pH และอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเร่งปฏิกริยาเท่ากับ 7 และ 55 องศาเซลเซียส ขณะที่ค่าของเอนไซค์อิสระเท่ากับ 6 และ 60 องศาเซลเซียส ตามลำดับ ความเสถียรต่อ pH ของเอนไซม์ทั้งสองสภาวะอยู่ในช่วง 4.5-9.0 เท่ากัน และเอนไซม์ตรึงจะมีความเสถียรต่ออุณหภูมิ 55 องศา ซึ่งมากกว่าเอนไซม์อิสระ สภาวะที่เหมาะสมสำหรับการผลิตไซโคลเดกซ์ทรินของเอนไซม์ตรึงแบบต่อเนื่อง คือความเข้มข้นของสับสเตรทเท่ากับ 1.5% อัตราการป้อนสับสเตรทเท่ากับ 5มิลลิลิตรต่อชั่วโมง โดยสามารถผลิตไซโคลเดกซ์ทรินได้นานคงที่ 5 วัน และมีอัตราการผลิตเท่ากับ 72% และสามารถผลิตได้นานขึ้นโดยไม่มีจุลินทรีย์ปนเปื้อน เมื่อเติม 0.02% โซเดียมเอไซด์ ส่วนในการผลิตไซโคลเดกซ์ทรินแบบไม่ต่อเนื่องในถังปฏิกิริยา เอนไซม์ตรึงมีอัตราการเปลี่ยนแป้งเป็นไซโคลเดกซ์ทรินได้ 78% และนำมาใช้ผลิตได้ซ้ำถึง 10 ครั้ง โดยปริมาณไซโคลเดกซ์ทรินที่ผลิตได้จะลดลงประมาณ 40% ภายหลังการใช้งานครั้งที่ 10