วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาและเปรียบเทียบการสร้างคำในภาษามลายูมาตรฐานและภาษามลายูถิ่นปัตตานี โดยศึกษาการสร้างคำของแต่ละภาษา แล้วนำมาเปรียบเทียบเพื่อดูว่าเหมือนกันหรือแตกต่างกันอย่างไรข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เก็บจากพจนานุกรมมลายู-มลายู และมลายูถิ่นปัตตานี-ไทย ตลอดจนจากตัวผู้วิจัยเองซึ่งพูดภาษามลายูถิ่นปัตตานีเป็นภาษาแม่และนำข้อมูลที่ได้ไปตรวจสอบความถูกต้องกับผู้พูดภาษามลายูมาตรฐานและมลายูถิ่นปัตตานีอื่น ๆ ด้วย ผลการวิจัยพบว่า ภาษามลายูมาตรฐานและภาษามลายูถิ่นปัตตานีมีวิธีการสร้างคำ 4 วิธี คือ การผสานคำ การผสมคำ การซ้ำคำ และการแปลงหมวดคำ ในภาษามลายูมาตรฐานมีการสร้างคำโดยการผสานคำมากที่สุดรองลงมาคือ การซ้ำคำ การผสมคำ และน้อยที่สุด คือ การแปลงหมวดคำส่วนในภาษามลายูถิ่นปัตตานีมีการสร้างคำโดยการผสมคำมากที่สุด รองลงมาคือ การผสานคำ การแปลงหมวดคำ และน้อยที่สุดคือ การซ้ำคำ นอกจากนี้ในภาษามลายูถิ่นปัตตานีมีการนำคำมาประกอบกันเป็นวลีแทนการผสานคำ ซึ่งในกรณีเช่นนี้จะไม่ค่อยปรากฏในภาษามลายูมาตรฐาน และจากผลการเปรียบเทียบนี้ทำให้เห็นถึงแนวโน้มและทิศทางของการเปลี่ยนแปลงทางภาษาในภาษามลายูถิ่นปัตตานี จากภาษาที่มีคำหลายพยางค์ไปเป็นภาษาคำโดด และจากการสร้างคำโดยการผสานคำเป็นส่วนใหญ่ไปเป็นการผสมคำอันเนื่องมาจากอิทธิพลของการสัมผัสทางภาษากับภาษาไทย