ได้ทำการศึกษาถึงความสัมพันธ์ของเอนไซม์ย่อยสลายผนังเซลล์ และแป้ง กับการผลิตเอทธิลีนและความแน่นเปลือก ซึ่งเกี่ยวกับการเกิดอาการหลุดจากก้านของผลกล้วยหอมทอง Musa (AAA, Group, Gros Michel)โดยกระตุ้นผลกล้วยหอมทองด้วยเอทธิลีน 10 ppm เป็นเวลา 12 ชั่วโมงแล้วจึงนำไปบ่มที่อุณหภูมิ 24(+,-) 2 degree C ซ. จะพบว่าในขณะบ่มผลกล้วยมีการผลิตเอทธิลีนเพิ่มขึ้น และความแน่นของเปลือกจะลดลงอย่างรวดเร็วกว่าผลกล้วยที่ไม่ถูกกระตุ้นด้วยเอทธิลีน สารละลาย GA(,3)900 ppm จะมีผลน้อยต่อการผลิตเอทธิลีน การใช้ CaCl(,2) (10-90%) ทำให้อัตราการผลิตเอทธิลีนลดต่ำ และสามารถยับยั้งการลดลงของความแน่นเปลือกได้แต่ทำให้เกิดลักษณะจุดสีน้ำตาลกระจายอยู่ทั่วผิวเปลือก การใช้เอทไธโอนีนและเมทไธโอนีน จะไม่มีผลกระทบต่อการผลิตเอทธิลีน และความแน่นเปลือกสำหรับพาราฟินเหลว และ Sta Fresh 7055 สามารถยับยั้งการสังเคราะห์เอทธิลีนและการลดลงของความแน่นเปลือกได้ การใช้ GA(,3) (900 ppm), AVG (200 และ 500 ppm)พาราฟินเฟลว และ Sta Fresh 7055 ทาบริเวณก้านและเปลือกที่อยู่ติดกับก้านผลก่อนกระตุ้นด้วยเอทธิลีนสามารถลดการเกิดอาการหลุดจากก้านของผลกล้วยหอมทองได้โดยสารต่าง ๆ นี้จะยับยั้งการผลิตเอทธิลีนและการลดลงของความแน่นเปลือก การศึกษาถึงแอคติวิตีของเอนไซม์ที่เกิดขึ้นระหว่างการสุก 3 ชนิด พบว่า แอคติวิตีของเอนไซม์เซลลูเลสแอลฟา อะมัยเลสจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในระหว่างการสุกซึ่งการเพิ่มของเอนไซม์ทั้ง2 ชนิดนี้ เกิดในขณะเดียวกับการเพิ่มปริมาณการผลิตเอทธิลีนในขณะที่แอคติวิตีของเอนไซม์เพคตินเมธิลเอสเตอเรสจะมีเพิ่มในอัตราที่ช้ากว่าเอ็นไซม์เซลลูเลส และแอลฟาอะมัยเลสตลอดช่วงระยะเวลาของการสุก การใช้AVG, พาราฟินเหลว และ Sta Fresh 7055 จะมีผลต่อเอนไซม์ภายหลังการเก็บเกี่ยวทั้ง 3 ชนิด ดังนั้นจึงสามารถนำมาใช้ในการยับยั้งการหลุดจากก้านของผลกล้วยหอมทองได้