แยกเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ ชนิด เอ จำนวน 4 สายพันธุ์ จากตัวอย่างน้ำกลั้วคอและการป้ายเชื้อจากคอ ของผู้ป่วยในช่วงปี พ.ศ. 2532-2533ด้วยวิธีฮีมแอคกลูติเนชัน อินฮิบิชัน (hemagglutination inhibition) และนิวรามินิเดส อินฮิบิชัน (neuraminidase inhibition) และการศึกษาลักษณะของสายพันธุ์ ด้วยวิธีฟิงเกอร์พรินติง (fingerprinting) สองสายพันธุ์ที่แยกได้ในปี 2532 คือ A/Bangkok/1/89 (H1N1) และ A/Bangkok/2/89(HlNl) มีแอนติเจนผิว ที่ไม่แตกต่างอย่างเห็นชัด จาก A/Taiwan/1/86(HlNl) ส่วนอีกสองสายพันธุ์ที่แยกได้ในปี 2533 คือ A/Bangkok/3/90 (H3N2)และ A/Bangkok/4 /90 (H3N2) มีลักษณะใกล้เคียงกับ A/Hokkaido/20/89(H3N2) และ A/Sichuan/2/89 (H3N2) ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ทางเจเนติคด้วยวิธีโพลิอะคริลาไมด์เจล อิเลคโตรโฟรริซิสสองทิศทางในการศึกษารูปแบบของแผนที่โอลิโกนิวคลีโอไทด์ (oligonucleotide mapping) พบว่าสายพันธุ์ A/Bangkok/1/89 (HlNl) ไม่มีความแตกต่างอย่างเห็นชัดจากสายพันธุ์ A/Bangkok/2/89 (HlNl) โดยมีการเปลี่ยนแปลงของเบส(base change) 1.5 เปอร์เซนต์ ส่วนสายพันธุ์ A/Bangkok/3/90(H3N2) มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อย จากสายพันธุ์ A/Bangkok/4/90(H3N2) ด้วยการเปลี่ยนแปลงของเบส 12.5 เปอร์เซนต์