ในการศึกษานี้ได้ทำการแยกเลกตินจากบวบเหลี่ยม (Luffaacutangula Roxb.) จากบริเวณเปลือกของผล และผิวรากของต้นอ่อนอายุ 9 วัน ให้บริสุทธิ์ สำหรับเลกตินจากเปลือกของผลใช้วิธีชะแถบโปรตีนจากเจลในบริเวณที่พบว่าเป็นเลกตินหลังจากแยกด้วยวิธีอิเลกโตรโฟรีซีสที่ไม่ทำลายธรรมชาติของโปรตีน ในส่วนจากผิวรากของต้นอ่อนใช้เม็ดเลือดแดงจากกระต่ายที่ถูกย่อยโปรตีนที่บริเวณผิวด้วยทริพซินและตรึงด้วยฟอร์มาล-ดีไฮด์ เป็นตัวจับเลกตินและชะออกด้วยไคติน จากนั้นได้นำเลกตินทั้งสองตัวมาศึกษาสมบัติทางชีวเคมีพบว่าเลกตินจากเปลือกของผลมีน้ำหนักโมเลกุลสัมพัทธ์เท่ากับ 105,000 จากวิธีเจลฟิวเตรชั่น และจากวิธีเอส-ดี-เอสโพลีอะคริลาไมด์ เจลอิเลกโตรโฟริซีส พบว่าเลกตินนี้มีหน่วยย่อย 3 หน่วยที่มีน้ำหนักโมเลกุลสัมพัทธ์เท่ากับ 41,680, 31,600 และ 26,300 และมีค่า pI เท่ากับ 6.25 จากโพลีอะคริลาไมด์เจลไอโซอิเลกทริคโฟกัสซิงจากการทดสอบพบว่าเลกตินจากเปลือกผลบวบมีความเสถียรต่อความร้อนถึง90 องศาเซลเซียส และที่ความเป็นกรด-ด่าง สูงสุดในช่วง 6-8 และพบว่าเป็นไกลโคโปรตีนที่ประกอบด้วยน้ำตาลถึง 43% ส่วนเลกตินที่แยกได้จากบริเวณผิวรากของต้นอ่อนพบว่ามีน้ำหนักโมเลกุลสัมพัทธ์เท่ากับ 28,000จากวิธีเอส-ดี-เอส โพลีอะคริลาไมด์ เจลอิเลกโตรโฟริซีส มีค่า pIเท่ากับ6.15 มีความทนทานต่อความร้อนและความเป็นกรด-ด่างในช่วงที่กว้างเช่นกันและพบว่ามีส่วนประกอบของน้ำตาลอยู่ในโมเลกุลอยู่ 12% เลกติน จากบวบเหลี่ยมทั้งสองชนิดมีความจำเพาะต่อน้ำตาลที่เป็นโอลิโกเมอร์ของN-acetyl-D- glucosamine คือ ไคตินเหมือนกัน การศึกษาบทบาททางชีวภาพพบว่าเลกตินที่แยกได้ทั้งสองชนิดมีผล ยับยั้งการเจริญของเชื้อราบางชนิดและมีสมบัติเป็นตัวกำจัดอนุมูลอิสระซูเปอร์ออกไซด์ได้