นำลูกปลากะพงขาวขนาดเฉลี่ย 2.7 กรัม และ 17 กรัม มาเลี้ยงด้วยอาหารกึ่งบริสุทธิ์ที่ผสมแคลเซียมแพนโตทีเนตต่างระดับ ได้แก่ 0, 15,30, 60 และ 90 มิลลิกรัม/กิโลกรัมอาหารแห้งในตู้กระจกที่ใช้นำทะเลจากธรรมชาติ โดยให้น้ำไหลผ่านตลอดเป็นเวลา 8 และ 12 สัปดาห์ตามลำดับชั่งน้ำหนักและนับจำนวนปลาทุก 2 สัปดาห์พร้อมทั้งเก็บตัวอย่างเพื่อศึกษาทางมิญชวิทยา ผลการศึกษาพบว่าปลาที่ได้รับอาหารที่ขาดกรดแพนโตเทนิค มีอาการเบื่ออาหาร เติบโตช้า มีประสิทธิภาพของการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อปลาต่ำ มีเลือดออกตามลำตัวและครีบต่าง ๆ มีการเพิ่มเซลของเยื่อบุผิวเหงือก มีอัตราการตายสูง เมื่อสิ้นสุดการทดลองทำการผ่าตัดปลาเพื่อศึกษาลักษณะของตับ พบว่าตับมีการสะสมไขมันมากขึ้น เซลมีขอบเขตไม่แน่นอนและมีปริมาณไกลโคเจนต่ำ จากการศึกษาทางด้านโลหิตวิทยาพบว่ามีค่าฮีโมโกลบินและฮีมาโตคริตต่ำ ส่วนปลาที่ได้รับอาหารที่มีกรดแพนโตเทนิคตั้งแต่ 15 มิลลกรัม/กิโลกรัม อาหารแห้งจะไม่ปรากฏอาการเหล่านี้ และยังพบว่า ปริมาณกรดแพนโตเทนิคที่เหมาะสมในอาหารลูกปลากะพงขาวอยู่ในระบบ 90 มิลลิกรัม/กิโลกรัมอาหารแห้ง