การสกัดด้วยวัฏภาคของแข็ง เป็นวิธีการเตรียมสารตัวอย่างวิธีหนึ่งซึ่งได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในการวิเคราะห์ โลหะหนักบางตัวที่มีความเข้มข้นต่ำในน้ำ ได้แค่แคดเมี่ยม ตะกั่ว นิเกิล ทองแดงและเงิน โดยอาศัยหลักการของการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างโลหะที่สนใจศึกษากับ 4-(2-ไพริดิลเอโซ) รีซอสซินอล (4-(2-pyridylazo) resorcinol,PAR) ผ่านเข้าสู่คอลัมน์ที่บรรจุวัฏภาคของแข็งออกตะเดซิล (octadecylbonded silica) เพื่อเป็นการเตรียมสารตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์ด้วยเครื่องอะตอมมิกแอบซอร์พชัน สเปกโตรมิเตอร์ งานวิจัยนี้ทำการศึกษาและประเมินค่าปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อประสิทธิ์ภาพการสกัด ได้แก่ ความเข้มข้นชนิดและปริมาตรของตัวชะ สภาพความเป็นกรด-เบส ของสารละลายที่นำมาสกัด อัตราการไหลของสารละลายทั้งในขั้นตอนการรีเทนชัน (retention)และขั้นตอนการชะ (elution) ค่าความเข้มข้นของสารละลายลิแกนด์ 4-(2-ไพริดิลเอโซ) รีซอสซินอล และปริมาณวัฏภาคของแข็งจากการศึกษาพบว่าสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์โลหะหนักเหล่านี้ โดยการสกัดด้วยวัฏภาคของแข็งคือ การใช้สารละลายลิแกนด์ 4-(2-ไพริดิลเอโซ) รีซอสซินอลที่มีความเข้มข้นสูงกว่าความเข้มข้นของโลหะที่สนใจวิเคราะห์ 10 เท่า ควบคุมสภาพความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ค่า 7-8 ใช้ปริมาณวัฏภาคของแข็ง500 มิลลิกรัม อัตราเร็วของการไหลของสารละลาย 6.0 มิลลิลิตรต่อนาทีและใช้กรดไนตริกความเข้มข้น 1.0 โมลาร์ปริมาตร 4.0 มิลลิลิตร ซึ่งค่าประสิทธิภาพของการสกัดอยู่ในช่วงร้อยละ 81.05 ถึง 100.86 เปอร์เซ็นต์โดยมีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสัมพัทธ์ (% RSD) ระหว่างร้อยละ 1.15 ถึง 4.97และจากการศึกษาความถูกต้องของการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคนี้พบว่ามีความผิดพลาดอยู่ในช่วงร้อยละ 0.59 ถึง 4.98 ที่ระดับความเข้มข้นส่วนในพันล้านส่วนนอกจากนั้นยังได้นำเทคนิคนี้มาประยุกต์หาปริมาณโลหะเหล่านี้ในน้ำตัวอย่างด้วย