วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาว่าข้อกำหนดว่าด้วยการระงับข้อพิพาทตามสัญญามาตรฐานของสหพันธ์นานาชาติของที่ปรึกษาทางวิศวกรรมซึ่งระบุให้ใช้ข้อบังคับว่าด้วยการประนอมข้อพิพาท และการอนุญาโตตุลาการของสภาหอการค้านานาชาติ ว่ามีความเหมาะสมตามกฎหมายไทยหรือไม่ จากการศึกษาพบว่าขั้นตอนการระงับข้อพิพาทตามสัญญาดังกล่าว มีความเหมาะสมที่จะใช้กับสัญญาก่อสร้างโครงการใหญ่ ๆ ในประเทศไทย ซึ่งระบุให้ใช้กฎหมายไทยเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับกับสัญญาทั้งนี้ควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อความบางประการในสัญญาดังกล่าวด้วย และจากการศึกษาได้พบด้วยว่ากฎหมายว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการของไทยมีผลบังคับเหนือข้อบังคับว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการ ข้อเสนอในการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาดังกล่าว อาทิเช่น การใช้ข้อบังคับว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการซึ่งจัดพิมพ์โดยกระทรวงยุติธรรมแทนข้อบังคับว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการของสภาหอการค้านานาชาติ, การขยายระยะเวลาในการยื่นข้อพิพาทให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาด, การกำหนดสถานที่เพื่อการอนุญาโตตุลาการการกำหนดภาษาเพื่อใช้ในการอนุญาโตตุลาการ ฯลฯ เป็นต้น