ปัญหาที่เกี่ยวกับการบังคับคดีกับสิทธิในเครื่องหมายการค้า ที่ทำการศึกษาในวิทยานิพนธ์นี้มีอยู่ 3 ประการใหญ่ ๆ คือ ประการแรกสิทธิในเครื่องหมายการค้าเป็นทรัพย์สินหรือไม่ ประการที่สองสิทธิในเครื่องหมายการค้าสามารถใช้เป็นหลักประกันหนี้ได้หรือไม่ ประการที่สามการบังคับคดีกับสิทธิในเครื่องหมายการค้าทำได้หรือไม่ อย่างไร จากการวิจัยพบว่าสิทธิในเครื่องหมายการค้า เป็นทรัพย์สินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เพราะเป็นวัตถุที่ไม่มีรูปร่างที่อาจมีราคาได้และถือเอาได้รวมทั้งเป็นสิทธิซึ่งมีกฎหมายรับรอง สิทธิในเครื่องหมายการค้าเป็นทรัพย์สินแต่ก็ไม่สามารถนำมาเป็นหลักประกันอย่างจำนอง จำนำได้ เนื่องจากขัดกับหลักเกณฑ์ของกฎหมายที่เกี่ยวกับการจำนองหรือจำนำ แต่อาจจะใช้วิธีอื่น ๆ ได้โดยอาศัยหลักนิติกรรมสัญญาเพื่อให้มีผลเป็นหลักประกันหนี้ได้ เช่น การโอนสิทธิในเครื่องหมายการค้าโดยมีเงื่อนไขบังคับก่อน เป็นต้น ส่วนการบังคับก่อน เป็นต้น ส่วนการบังคับคดีกับสิทธิในเครื่องหมายการค้านั้น มีความเป็นไปได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเพราะบทบัญญัติ ของกฎหมายเปิดช่องแม้จะมีความไม่ชัดเจนในทางลายลักษณ์อักษรอยู่บ้าง นอกจากนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้วิเคราะห์ปัญหากฎหมายบางประการที่เกี่ยวกับการบังคับคดีกับสิทธิในเครื่องหมายการค้าไว้ด้วย จากความไม่ชัดเจนของกฎหมายผู้เขียนจึงเห็นว่า ควรจะปรับปรุงประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะทรัพย์ว่าให้ทรัพย์สินมีความหมายรวมถึงสิทธิซึ่งมีกฎหมายรับรอง เพื่อให้หมายความรวมถึงสิทธิในเครื่องหมายการค้าและควรต้องมีการปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับการบังคับคดีโดยบัญญัติประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งให้ชัดเจนว่า สิทธิในเครื่องหมายการค้าเป็นทรัพย์สินอันอยู่ภายใต้การบังคับคดี โดยนัยเดียวกันอาจบัญญัติถึงสิทธิทั้งปวงอันมีกฎหมายรับรองด้วย ส่วนวิธีการบังคับคดีกับสิทธิในเครื่องหมายการค้าก็ควรจะมีการปรับปรุงโดยให้มีการบัญญัติเพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้นตอนการแจ้งการยึดสิทธิในเครื่องหมายการค้า เพราะเป็นเรื่องที่คาบเกี่ยวไปถึงการคุ้มครองสิทธิในเครื่องหมายการค้าตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534