การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาความรับผิดโดยองค์การข้ามพรมแดนของบริษัทข้ามชาติ แนวความคิดดั้งเดิมของหลักการเป็นเอกเทศขององค์กรกฎหมาย และหลักการจำกัดความรับผิดเป็นสิ่งที่ได้รับการสร้างขึ้นมาเพื่อสนองตอบต่อความต้องการ ในการดำเนินธุรกิจและเพื่อวัตถุประสงค์การลดความเสี่ยงทางธุรกิจ การขยายตัวของบริษัทข้ามชาติเป็นผลจากส่วนหนึ่ง ของระเบียบแบบแผนข้อบังคับของกฎหมายว่าด้วยบริษัทซึ่งบัญญัติให้บริษัทข้ามชาติสามารถใช้ประโยชน์จากหลักการ จำกัดความรับผิดได้ด้วย โดยนัยเช่นนี้ บริษัทที่ดำเนินธุรกิจข้ามพรมแดนประเทศจึงอาจหลีกเลี่ยงความรับผิดจากความรับผิดในหลาย ๆ ประเภทได้โดยเฉพาะความรับผิดต่อเจ้าหนี้ที่ไม่สมัครใจ ได้มีความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาในหลาย ๆประเทศในเรื่องการประกอบการของบริษัทที่มีทุนประกอบการต่ำแต่ก็ประสบความสำเร็จไม่มากนัก ดังตัวอย่างของการพัฒนาหลักการพิจารณาตัวตนที่แท้จริงของบริษัทเพื่อแก้ไขปัญหาการหลีกเลี่ยงการจำกัดความรับผิดในบางประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ ผลของการวิจัยพบว่า โดยการถือกำเนิดและโดยปรัชญาของกฎหมายนั้นกฎหมายว่าด้วยบริษัทในแบบแผนที่ใช้อยู่ในปัจจุบันอาจจะไม่มีประสิทธิภาพเมื่อบังคับใช้กับบริษัทข้ามชาติซึ่งเป็นบริษัทธุรกิจที่มีทรัพย์สินและการควบคุมจัดการอยู่นอกเขตแดนประเทศที่บริษัทได้ประกอบธุรกิจ แบบแผนของกฎหมายว่าด้วยการจำกัดความรับผิดที่ใช้อยู่ในปัจจุบันอาจจะมีความเหมาะสมเมื่อใช้กับสภาวการณ์ทางกฎหมายที่แน่นอนและในระยะเวลาหนึ่ง ๆ แต่อาจจะไม่เหมาะสม เมื่อใช้กับบริษัทธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจสูง ในท้ายที่สุดของการวิจัยนี้มีความประสงค์ที่จะเสนอแนะกรอบความคิดและข้อพิจารณาที่มีประโยชน์ในการพิจารณาปัญหานี้