งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2521 ว่ามีความเหมาะสมกับสภาพความเป็นจริงทางการเมืองและสังคมของประเทศไทยหรือไม่อย่างไร และศึกษาวิเคราะห์วิกฤตการณ์ต่าง ๆทางการเมืองที่ได้เกิดขึ้นภายใต้การบังคับใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ว่าเป็นวิกฤตการณ์ที่มีสาเหตุมาจากบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ หรือมาจากพฤติกรรมทางการเมืองของกลุ่มผู้ปกครองด้วยกันเอง ผลการศึกษาวิจัยพบว่า รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521 เป็นรัฐธรรมนูญที่มีความเหมาะสมกับสภาพความเป็นจริงทางการเมืองและสังคมของประเทศไทยในขณะนั้น อันเป็นสภาพของการคานอำนาจและถ่วงดุลย์อำนาจกันระหว่างพลัง 2กลุ่ม คือ กลุ่มอำนาจนิยม - อนุรักษ์นิยม และกลุ่มประชาธิปไตยนิยมซึ่งรัฐธรรมนูญเปิดทางให้พลัง 2 กลุ่มนี้ เข้ามาใช้อำนาจร่วมกันได้อย่างกลมกลืนโดยในระยะ 4 ปีแรกภายใต้บทเฉพาะกาล (พ.ศ. 2521- 2526) ระบอบการปกครองยังเป็นระบบอำมาตยาธิปไตย แต่หลังจากนั้นเป็นระบอบผสมผสานประชาธิปไตยกับอำมาตยาธิปไตยเข้าด้วยกัน หรือที่เรียกกันทั่ว ๆ ไปว่า"ประชาธิปไตยครึ่งใบ" วิกฤตการณ์ทางการเมืองที่ได้เกิดขึ้นในรัฐบาลแต่ละชุดภายใต้การบังคับใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความแตกแยกในรัฐบาลการขัดแย้งในสภา การยุบสภา จนถึงการโค่นล้มรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณโดยการรัฐประหารวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2534 มูลเหตุที่แท้จริงมิได้มาจากความบกพร่องของบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ แต่เป็นผลมาจากพฤติกรรมทางการเมืองของกลุ่มผู้ปกครองซึ่งประกอบด้วยข้าราชการประจำและนักการเมืองเป็นสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งพฤติกรรมการแย่งชิงอำนาจและการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากอำนาจการเมืองการปกครอง