การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถของนิสิตสาขาวิชาทัศนศิลป์และนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 4 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทางด้านมิติสัมพันธ์ เหตุผลเชิงนามธรรม และความคิดสร้างสรรค์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ นิสิตคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาทัศนศิลป์ จำนวน 17 คน และนิสิตสาขาวิชานฤนิมิตศิลป์ จำนวน 18 คน ซึ่งกำลังศึกษาในระดับชั้นปีที่ 4 ปีการศึกษา 2535เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ (1) แบบทดสอบความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ของ เบนเนทท์ , ซีซอร์ และเวสแมน (2) แบบทดสอบความสามารถด้านเหตุผลเชิงนามธรรม เบนเนทท์ ,ซีซอร์ และเวสแมน (3)แบบทดสอบความคิดสร้างสรรค์ชนิดรูปภาพ แบบเอ ของทอร์แรนซ์ ผู้วิจัยได้ทำการทดสอบกลุ่มประชากรด้วยตนเอง แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยการหาค่าร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 โดยการทดสอบค่า(t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นิสิตสาขาวิชาทัศนศิลป์ มีคะแนนความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ เท่ากับ 45.60 และคะแนนความสามารถด้านเหตุผลเชิงนามธรรม เท่ากับ36.06 และคะแนนความคิดสร้างสรรค์ทั้ง 4 ด้านคือ ความคิดแคล่วคล่องความคิดยืดหยุ่น ความคิดริเริ่ม และความคิดละเอียดลออ เท่ากับ 50.7050.20 51.75 และ 52.38 ตามลำดับ และนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ มีคะแนนความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ เท่ากับ 50.39 และคะแนนความสามารถด้านเหตุผลเชิงนามธรรม เท่ากับ 38.00 และคะแนนความคิดสร้างสรรค์ทั้ง 4 ด้าน คือ ความคิดแคล่วคล่อง ความคิดยืดหยุ่น ความคิดริเริ่มและความคิดละเอียดลออ เท่ากับ 49.34 49.98 48.34 และ 47.75 ตามลำดับ 2. นิสิตสาขาวิชาทัศนศิลป์กันนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีคะแนนจากแบบทดสอบความสามรถทางด้านมิติสัมพันธ์แตกต่างกันแต่ความสามารถทางด้านเหตุผลเชิงนามธรรม และความคิดสร้างสรรค์ไม่แตกต่างกัน