การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการเข้าร่วมในโปรแกรมการออกกำลังกาย และโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อความวิตกกังวลของผู้ติดเชื้อโรคเอดส์หลังการเข้าร่วมในโปรแกรมการออกกำลังกาย และโปรแกรมนันทนาการ และเพื่อเปรียบเทียบความวิตกกังวลตามสถานการณ์และตามลักษณะประจำตัวบุคคลของผู้ติดเชื้อโรคเอดส์หลังการเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกายและโปรแกรมนันทนาการ กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นผู้ติดเชื้อโรคเอดส์เพศชายในระยะที่ 1 ของชมรมเพื่อนวันพุธ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และคลีนิคนิรนาม สภากาชาดไทย ที่อาสาสมัครเข้าร่วมการวิจัยจำนวน 20 คน ก่อนการวิจัยได้มีการทดสอบความวิตกกังวลโดยใช้แบบทดสอบของสปีลเบอร์เกอร์ (Spielberger ) ฉบับภาษาไทย แล้วนำคะแนนมาจัดกลุ่มโดยวิธีจับกลุ่ม (Matched Group) แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ10 คน กลุ่มที่ 1 กลุ่มออกกำลังกายตามโปรแกรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โปรแกรมประกอบด้วย 2 กิจกรรมคือ เดิน วิ่งและขี่จักรยานอยู่กับที่ใช้ความหนัก 70เปอร์เซ็นต์ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดของแต่ละบุคคล ใช้เวลาในการฝึก10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน วันละ 30 นาที กลุ่มที่ 2 กลุ่มนันทนาการร่วมโปรแกรมกิจกรรมนันทนาการตามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น หลังการวิจัยทำการทดสอบความวิตกกังวลแล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปเอส พี เอส เอส เอ็กซ์ (Statistical Package for the SocialSciences Version X : SPSS('X)) หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของความวิตกกังวลก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มออกกำลังกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของความวิตกกังวลก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มนันทนาการ แตกต่างกันอย่างสำคัญที่ระดับ .05 3. ค่าเฉลี่ยของความวิตกกังวลหลังการทดลองระหว่างกลุ่มออกกำลังกาย และกลุ่มนันทนาการ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05