การใช้สารเคมีช่วยในการเตรียมผิวรากฟันเพื่อให้เกิดการหายของ ?????แผลในการรักษาโรคปริทันต์อักเสบนั้น??? ได้รับความสนใจอย่างมากมายใน ?????การศึกษาขบวนการรักษาทางศัลย์ปริทันต์??? สารที่มีรายงานว่าให้ผลดีที่สุดคือกรดซิตริก ซึ่งในงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลการตอบสนองของอวัยวะปริทันต์ของผู้ป่วยต่อการใช้กรดชิตริกร่วมกับการขูดเหงือกช่วงล่าง โดยศึกษาความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับอวัยวะปริทันต์ภายหลังการใช้กรดชิตริกเปรียบเทียบกับการใช้น้ำเกลือ การศึกษาทำในฟันที่มีความลึกของร่องลึกปริทันต์ที่เหลือจากการรักษา ?????โรคปริทันต์อักเสบระยะแรก? 4-6 มิลลิเมตร ฟันที่ใช้ศึกษานี้เลือกจากฟัน 2 ?????ซี่ที่มีลักษณะคล้ายกันแต่อยู่ด้านตรงข้ามบนขากรรไกรเดียวกันของผู้ป่วย โดยฟัน ?????ซี่หนึ่งจัดเป็นกลุ่มควบคุมและอีกซี่หนึ่งเป็นกลุ่มทดลอง??? จำนวนฟันที่ใช้ตลอด ?????การศึกษากลุ่มละ? 33? ซี่? แบ่งกลุ่มของฟันตัวอย่างนี้ด้วยวิธีการสุ่ม? ฟันทั้ง ?????สองกลุ่มได้รับการขูดเหงือกช่วงล่าง??? ผิวรากฟันของกลุ่มทดลองได้รับการ ?????ทาด้วยกรดชิตริก??? ส่วนผิวรากฟันของกลุ่มควบคุมได้รับการทาด้วยน้ำเกลือ ?????เปรียบเทียบผลการตอบสนองของอวัยวะปริทันต์ในด้านการเปลี่ยน ?????แปลงความลึกของร่องลึกปริทันต์? การยึดเกาะของอวัยวะปริทันต์และการร่น ?????ของเหงือก ในสัปดาห์ที่ 8,12 และ 16 ภายหลังการทาด้วยกรดชิตริกหรือน้ำ ?????เกลือวิเคราะห์ค่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นด้วยวิธีการวิเคราะห์ความ ?????แปรปรวนสองทาง ผลการศึกษาพบว่า? การใช้กรดชิตริกทาที่ผิวรากฟันร่วมไปกับการทำ ?????ศัลย์ปริทันต์แบบปิค-สามารถลดความลึกของร่องลึกปริทันต์ได้ ซึ่งสันนิษฐานว่า ?????เป็นผลมาจากการเพิ่มระดับการยึดเกาะของอวัยวะปริทันต์??? ดังนั้นการใช้ ?????กรดชิตริกร่วมกันการขูดเหงือกช่วงล่างในการรักษาโรคปริทันต์อักเสบ จะให้ ?????ผลการตอบสนองของอวัยวะปริทันต์ดีกว่าการขูดเหงือกช่วงล่างแต่เพียงอย่างเดียว