การศึกษาในครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษา ลักษณะ รูปแบบและบทบาทของที่ว่างในชุมชนเมืองกรุงเทพมหานคร เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจถึงสภาพการณ์ของระบบที่ว่าง และปัญหาต่าง ๆ เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนา และปรับปรุงระบบที่ว่างที่มีอยู่ ตลอดจนใช้เพื่อวางแผนและออกแบบระบบที่ว่างในชุมชนเมืองต่อไป สำหรับการเลือกชุมชนที่ใช้ในการศึกษาได้พิจารณาคัดเลือกตัวอย่างพื้นที่จำนวน 5 ชุมชน ที่มีความแตกต่างกันทั้งในด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ และสภาพแวดล้อมทางสังคม เพื่อให้ได้ข้อเปรียบเทียบของระบบที่ว่างในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ได้แก่ ชุมชนบริเวณเสาชิงช้า ชุมชนเยาวราช ชุมชนบริเวณถนนสีลม ชุมชนราฏร์บูรณะชุมชนการเคหะฯ ธนบุรี จากการศึกษาพบว่า รูปแบบของที่ว่างมีลักษณะที่แตกต่างกันพอสรุปได้คือ 1. ที่ว่างขนาดเล็ก เพื่อการพักผ่อน ออกกำลัง และประกอบกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน 2. ที่ว่างขนาดกลางเพื่อการพักผ่อน ออกกำลัง และประกอบกิจกรรมต่าง ๆ 3. ที่ว่างขนาดกลางเพื่อการพักผ่อนโดยเฉพาะ 4.ที่ว่างขนาดใหญ่เพื่อการพักผ่อน ออกกำลัง และประกอบกิจกรรมในโอกาสพิเศษ ที่ว่างเหล่านี้จะมีความสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมของชุมชน ซึ่งเกิดจากการผสมผสานที่เหมาะสมของระบบที่ว่างกับองค์ประกอบของเมือง อันได้แก่สภาพพื้นที่ของชุมชน ประชากร การใช้เวลา และองค์การบริหารเป็นต้นดังนั้นความแตกต่างของสภาพแวดล้อมในแต่ละชุมชน ก็จะมีผลต่อรูปแบบและบทบาทของที่ว่างในชุมชนนั้น ๆ ลักษณะชุมชนที่แตกต่าง ทำให้รูปแบบและบทบาทของที่ว่างแตกต่างกันไปด้วย การพัฒนาระบบที่ว่างโดยการปรับปรุงที่ว่างให้มีอรรถประโยชน์มากขึ้นตลอดจนการจัดหาพื้นที่ว่างแห่งใหม่ เพื่อพัฒนาระบบที่ว่างให้ดีขึ้น นอกจากจะต้องคำนึงถึงรูปแบบที่เหมาะสมแล้ว ยังต้องคำนึงถึงบทบาทที่เหมาะสมของที่ว่าง ไม่ว่าจะเป็นบทบาทต่อประชากร กายภาพของชุมชน ลักษณะเศรษฐกิจของชุมชน และลักษณะสังคมของชุมชนควบคู่กันไปด้วย