ในการศึกษาผลของชนิด ความเข้มข้นของสารละลายน้ำตาล อุณหภูมิและเวลาต่อปริมาณน้ำที่ลดลง และปริมาณของแข็งที่เพิ่มขึ้นในสับปะรด ระหว่างการทำแห้งด้วยวิธีออสโมซิส ได้ใช้วิธี Response SurfaceMethodology ในการเลือกสภาวะของตัวแปรที่ใช้ในการแช่สับปะรดซึ่งให้ค่าปริมาณน้ำที่ลดลงสูงสุดพร้อมทั้งให้ค่าปริมาณของแข็งที่เพิ่มขึ้นต่ำ ตัวแปรและช่วงของตัวแปรที่ทำการศึกษา ได้แก่ ความเข้มข้นของสารละลายน้ำตาล(X(,1)50 degree C-70 degree C Brix, อุณหภูมิ (X(,2)30degree C-70 degree C และเวลาในการแช่ X(,3)4-8 ชั่วโมง ชนิดาของสารละลายที่ศึกษา คือ ซูโครส, กลูโคสซีรัป และกลูโคสเหลว พบว่าสมการแสดงความสัมพันธ์ของค่าปริมาณน้ำที่ลดลง และค่าปริมาณของแข็งที่เพิ่มขึ้นกับตัวแปรทั้ง 3 ตัวแปรที่ศึกษา อยู่ในรูปสมการกำลังสอง ดังนี้ Y=B(,0)+B(,1)X(,1)+B(,2)X(,2)+B(3)X(,3)+B(,11)X(,1) ('2)+B(,22)X('2)('2)+B(,33)X(,3)('2)+B(,12)X(,1)X (,2)+B(,13)X(,1)X(,3)+B(,23)X(,2)X(,3) เมื่อ Y คือค่าปริมาณน้ำที่ลดลง หรือปริมาณของแข็งที่เพิ่มขึ้น B(,O)คือค่าคงที่ และ B(,1)...B(,n) คือค่าสัมประสิทธิ์รีเกรซชัน จากสมการดังกล่าว ได้สร้าง contour plot เพื่อใช้ในการเลือกสภาวะของตัวแปรที่เหมาะสมสำหรับสารละลายแต่ละชนิด จากผลการทดลองได้เลือกการแช่ที่ให้ค่า water loss สูงสุดที่ 42, 44 และ 44 กรัมน้ำ/100 กรัมสับปะรดสดและค่า solid gain ต่ำสุดที่ 21, 10 และ 26 กรัมของแข็ง/100 กรัมสับปะรดสด สำหรับสภาวะการแช่ในสารละลายน้ำตาลซูโครส 65 degreeBrix อุณหภูมิ 70 degree C เป็นเวลา 6 ชั่วโมง, สารละลายกลูโคสซีรัป61 degree Brix อุณหภูมิ 70 degree C เป็นเวลา 8 ชั่วโมง และการแช่ในสารละลายกลูโคสเหลว 61 degree Brix อุณหภูมิ 70 degreeC เป็นเวลา 6 ชั่วโมงตามลำดับ และการแช่ในสารละลายกลูโคสเหลว 61degree Brix อุณหภูมิ 70 degree C เป็นเวลา 6 ชั่วโมง ตามลำดับเมื่อนำสับปะรดที่ผ่านการแช่ด้วยสภาวะดังกล่าวไปอบแห้งด้วยตู้อบลมร้อน และตู้อบสูญญากาศที่อุณหภูมิ 70 degree C แล้วทำการทดสอบสมบัติทางประสาทสัมผัส พบว่า สับปะรดที่ผ่านการแช่ในสารละลายน้ำตาลซูโครสได้รับการยอมรับมากที่สุด โดยที่สภาวะการอบแห้งไม่มีผลต่อการยอมรับในด้านคุณภาพของผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้ได้ศึกษาผลของอัตราส่วนระหว่างปริมาณน้ำที่ลดลงกับปริมาณของแข็งที่เพิ่มขึ้น (Water loss/solid gain ratio) ในสับปะรดที่แช่ในสารละลายซูโครสต่อการยอมรับทางด้านคุณภาพ โดยทดสอบทางประสาทสัมผัส พบว่า สับปะรดแห้งที่ผ่านการแช่ในสารละลายซูโครสด้วยสภาวะที่ให้ค่า ratio 2.6, 2.7 และ 2.8 มีคะแนนการยอมรับสูงกว่าสับปะรดแห้งที่มี ratio 2.2, 2.4 อย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น การแช่สับปะรดในสารละลายซูโครสด้วนสภาวะที่ให้ค่า ratio 2.6, 2.7 และ 2.8 ก่อนการนำไปอบให้แห้งจึงเป็นสภาวะที่เหมาะสม สำหรับการทำแห้งสับปะรดด้วยวิธีออสโมซิส