แหล่งแร่พลวง-ทองคำ ที่ตำบลแจ้ซ้อน เกิดอยู่ในรอยเลื่อนซึ่งวางตัวอยู่ระหว่างหินชุดตะกอน ซึ่งถูกแปรสภาพและหินตะกอนปกติ ซึ่งแหล่งแร่ดังกล่าวเกิดหลังจากการเกิดรอยเลื่อน การเกิดแหล่งแร่แหล่งนี้สามารถแยกออกเป็น 4 ระยะเวลาเป็นอย่างน้อย สองระยะเวลาแรกเป็นช่วงก่อนเกิดสินแร่ ได้แก่ ระยะการเกิดแร่กาลีนา-สฟาเลอไรต์-เฟอโรน โดโลไมต์ ในปริมาณเล็กน้อย (ระยะที่ 1)และอาร์เซโนไพไรต์-ไพไรต์-ควอร์ตซ์ ในปริมาณเล็กน้อย (ระยะที่ 2) ที่เหลืออีก 2 ระยะเวลาคือช่วงการเกิดของสินแร่แอนทิโมนี ได้แก่ สติบไนท์-ควอร์ตซ์ ตอนต้น (ระยะที่ 3) และสติบไนต์-ควอร์ตซ์ ตอนปลาย(ระยะที่ 4)การเกิดแร่ทั้ง 4 ระยะนี้มีลักษณะเป็นการเข้าไปบรรจุอยู่ในช่องว่างที่เป็นสายแร่ขนาดกลางถึงขนาดเล็ก การเข้าไปบรรจุในช่องว่างทั่วไป และช่องว่างระหว่างหินกรวดเหลี่ยม ทองคำที่แจ้ซ้อนเกิดในลักษณะเป็นอนุภาพขนาดเล็กมากอยู่ร่วมกับแร่ซัลไฟด์ ซึ่งอาจจะเป็นอาร์เซโนไพไรต์ของการเกิดแร่ระยะที่ 2 ซิลิซิฟิเคชั่น เป็นขบวนการเปลี่ยนแปรหินข้างเคียงที่พบและกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่แหล่งแจ้ซ้อน ขบวนการเปลี่ยนแปรหินข้างเคียงแบบฟิลลิกพบบ้างเล็กน้อย ขบวนการซิลิซิฟิเคชั่นครั้งใหญ่พบว่าเกิดขึ้นหลังจากการเกิดรอยแตกและการแตกหักของหินครั้งใหญ่ในแนวการเกิดแหล่งแร่ ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการเกิดสินแร่ระยะที่ 3 การศึกษาฟลูอิค อินคลูชั่นจากแร่ฟาเลอไรต์ระยะที่ 1 และควอร์ตซ์ระยะที่ 4 พบว่าพลูอิคอินคลูชั่น ชนิดไพรมารี่ และซูเซคอนดารี่ เป็นชนิดที่มีของเหลวบรรจุอยู่ค่อนข้างมาก โดยมีอัตราส่วนของของเหลวต่อไอค่อนข้างคงที่อุณหภูมิการขยายตัวเต็มของของเหลวในฟลูอิคอินคลูชั่นในสฟาเลอไรต์ระยะที่1 มีค่าอยู่ระหว่าง 150-250 องศาเซลเซียส และในควอร์ดระยะที่ 4 มีค่าระหว่าง 130-150 องศาเซลเซียส ในการเกิดแร่ระยะที่ 1 ดูเหมือนว่าจะมีอุณหภูมิสูงกว่าการเกิดแร่ระยะที่ 4 อยู่บ้างเล็กน้อย ช่วงอุณหภูมิการเกิดแหล่งแร่นี้มักพบในระบบน้ำแร่ร้อนชนิดอุณหภูมิต่ำที่ถือกำเนิดมาจากน้ำฝน