การศึกษาวิจัยระบบแอนแอโรบิกฟิกซ์เบด และอาร์เอยูเอส ได้กระทำขึ้นในระดับแบบจำลองเพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียเมื่อเพิ่มภาระทางชลศาสตร์ และศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ระบบดังกล่าวบำบัดน้ำเสียจากโรงฆ่าสัตว์ซึ่งฆ่าสุกรเป็นส่วนใหญ่ น้ำเสียที่ใช้ในงานวิจัยเป็นน้ำเสียจริงจากโรงงานที่ผ่านการบำบัดขั้นต้นด้วยวิธีโฟลเทชันมาก่อน และได้ป้อนน้ำเสียเข้าระบบบำบัดโดยให้ไหลอย่างต่อเนื่องจากด้านล่างขึ้นสู่ด้านบน ความเข้มข้นของน้ำเสียอยู่ในช่วง200-1,000 มก./ล. ซีโอดี, พีเอช 7-8 และอุณหภูมิ 29-32 องศาเซลเซียล อัตราการไหลของน้ำเสียที่ป้อนเข้าสู่ระบบได้รับการปรับให้เพิ่มขึ้นจนกระทั่งระบบวิบัติ จากผลของการทดลองพบว่า ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีของระบบทั้งสองแปรผกผันกับภาระทางชลศาสตร์ที่เพิ่มขึ้น สำหรับระบบแอนแอโรบิกฟิกซืเบดที่ภาระอินทรีย์ 0.94 กก.ซีโอดี/(ม('3).ว.) หรือเวลากักเก็บ 11 ชม.ระบบสามารถกำจัดซีโอดีได้ 65% และกำจัดของแข็งแขวนลอยได้ 72% การวิบัติของระบบเกิดเนื่องจากการหลุดของแบคทีเรียออกจากระบบที่ภาระอินทรีย์ 2.38 กก.ซีโอดี/(ม('3).ว.) เวลากักเก็บ3.4 ชม.โดยที่การกำจัดซีโอดีลดลงเหลือเพียง 30% อย่างไรก็ตามหากเพิ่มอัตราการไหลของน้ำเสียขึ้นอีกการกำจัดซีโอดีเกือบจะเป็นศูนย์ที่ภาระของระบบเป็น 5.9 กก.ซีโอดี/(ม('3).ว.)และเวลากักเก็บเป็น 0.85ชม. ส่วนระบบอาร์เอยูเอสนั้นสามารถเก็บกักก้อนหรือสลัดจ์ซึ่งตกตะกอนได้ดีเป็นจำนวนมากที่ภาระอินทรีย์ 0.36 กก.ซีโอดี/(ม('3).ว.) หรือเวลากักเก็บ 21 ชม. ระบบหลังนี้กำจัดซีโอดีและของแข็งแขวงลอยได้ 70% และ 66% ตามลำดับ และระบบวิบัติเมื่อภาระของระบบเพิ่มขึ้นเป็น 1.6 กก.ซีโอดี/(ม('3).ว.) หรือที่เวลากักเก็บ 3.1 ชม. โดยที่การกำจัดซีโอดีเข้าใกล้ศูนย์และพบแบคทีเรียขนาดเล็กหลุดออกจากระบบ ในขณะที่การกำจัดของแข็งแขวนลอยยังใกล้เคียงค่าเดิม