การทำงานประเภทงานกดขึ้นรูปโลหะ พนักงานจะต้องทำงานซ้ำซากตลอดระยะเวลา ทำให้พนักงานต้องเผชิญกับปัจจัยต่าง ๆ ที่ก่อให้เกิดความเครียด และยังผลให้มีความล้าเพิ่มขึ้น ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดปัญหาทางด้านประสิทธิภาพในการทำงานและสุขภาพของพนักงานได้ การลดความล้าที่เกิดจากปัจจัยเหล่านี้ อาจกระทำได้โดยมีกำหนดการหยุดพักระหว่างการทำงาน การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)บ่งชี้ปัจจัยสำคัญของการเกิดความเครียดในสถานีงานกดขึ้นรูปโลหะ 2)ศึกษากำหนดการพักสำหรับการทำงานที่แบ่งเป็นกะ 3)ศึกษาผลกระทบของการทำงานที่แบ่งเป็นกะต่อผลผลิต ผู้ถูกทดสอบเป็นพนักงานหญิงรวม 4 คน การทดสอบจะพิจารณาตัวแปรวัดผลสี่ชนิดคืออัตราการผลิต, ความล้าเชิงวัตถุวิสัยและจิตวิสัย และภาวะไม่สบายจากการทำงานภายใต้การเปลี่ยนแปลงของปัจจัยสามปัจจัยคือ กำหนดการพัก (3 ระดับ ได้แก่ ไม่มีกำหนดการพัก, พัก 5 นาทีทุก 2 ชั่วโมง,พัก 5 นาทีทุกชั่วโมง), การทำงานเป็นกะ (2 ระดับ ได้แก่ กลางวัน และกลางคืน) และขนาดของชิ้นงาน (2 ระดับ ได้แก่ ขนาดเล็กและขนาดใหญ่)การวิเคราะห์ผลกระทำโดยการวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัย สรุปได้ว่า กำหนดการพักที่ให้อัตราการผลิตสูงสุดคือ กำหนดการพักแบบ 5 นาทีต่อการทำงานทุก 2 ชั่วโมงและผลิตชิ้นงานขนาดเล็กส่วนการทำงานในกะกลางคืนมีแนวโน้มที่ทำให้พนักงานมีอัตราการผลิตน้อยลงผลของการวัดความล้าเชิงจิตวิสัยและเชิงวัตถุวิสัยพบว่าพนักงานมีแนวโน้มที่จะมีความล้าลดลงถ้ามีการหยุดพักระหว่างการทำงาน แต่ก็จะมีความล้าเพิ่มขึ้น ถ้าทำงานในกะกลางคืนและผลิตชิ้นงานขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังพบว่า ไม่ว่าจะทำงานในกะใด กำหนดการพักแบบ 5 นาทีทุกชั่วโมงมีแนวโน้มที่จะมีอัตราการผลิตลดลง ทั้งนี้เนื่องจากมีระยะเวลาการทำงานต่อชั่วโมงน้อยลง แต่ขณะเดียวกันความล้าในการทำงานก็ลดลงด้วย เนื่องจากมีเวลาพักมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับกำหนดพักแบบอื่น ๆ