งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบผลตอบสนองของอาคารต่อแผ่นดินไหว ในเขตกรุงเทพมหานครที่ได้จากการวิเคราะห์โครงสร้างภายใต้การกระทำของแผ่นดินไหว โดยใช้ทฤษฎีในการวิเคราะห์สองทฤษฎีคือ ทฤษฎีสถิตศาสตร์ (Statics) และทฤษฎีพลศาสตร์ (Dynamics)การวิเคราะห์โครงสร้างในงาน วิจัยนี้ใช้วิธีอินติเกรตโดยตรง (DirectIntegration Method) วิธีค่าสูงสุดของการตอบสนอง (ResponseSpectrum) และวิธีแรงสถิตศาสตร์เทียบเท่า (Equivalent StaticForce Method) ตามหลักการของ UBC ในการวิเคราะห์โดยวิธีอินติ-เกรตโดยตรงใช้ข้อมูลแผ่นดินไหวที่ได้จำลอง โดยอาศัยค่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวที่มากที่สุดในเอกสารอ้างอิงที่ (19) ของกรมอุตุนิยมวิทยาระหว่างปี พ.ศ.2455 ถึง พ.ศ.2532 โดยมีค่าความเร่งสูงสุดที่ระดับผิวดินเท่ากับ 0.058g เมตร/วินาที('2) ส่วนการวิเคราะห์ โดยวิธีค่าสูงสุดของการตอบสนองใช้กราฟค่าสูงสุดของการตอบสนองในเอกสารอ้างอิงที่ (18) ซึ่งได้จากข้อมูลแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นจริงในเขตกรุงเทพ-มหานคร ในการวิเคราะห์ผลลัพธ์ ได้นำหลักทฤษฏีพลศาสตร์มาประยุกต์กับไมโครคอมพิวเตอร์ และได้พัฒนาโปรแกรมวิเคราะห์โครงสร้างระนาบเพื่อช่วยให้การวิเคราะห์สามารถกระทำได้อย่างรวดเร็วแม่นยำใช้วิธีการทำซ้ำในสเปชย่อย (Subspace Iteration Method)ในการแก้ปัญหาเจาะจง (Eigenproblem) และใช้วิธี Square RootSum Square เพื่อวิเคราะห์หาการตอบสนองของโครงสร้างโดยวิธีค่าสูงสุดของการตอบสนอง (Response Spectrum) จากการศึกษาพบว่า ผลลัพธ์ที่ได้จากโปรแกรมที่ได้จากการวิจัยสามารถให้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจเมื่อเปรียบเทียบกับโปรแกรม ETABS ซึ่งใช้วิธี Root Mean Square พิจารณา 2 มิติ จะมีความคลาดเคลื่อนของระยะเอนด้านข้างและแรงภายใน ประมาณ 0.30-7.89 เปอร์เซ็นต์แต่เมื่อพิจารณา 3 มิติ จะมีความคลาดเคลื่อนสำหรับระยะเอนด้านข้างและแรงภายในในช่วง 0.10-17.80 เปอร์เซ็นต์ โดยการพิจารณาผลไม่เกิน 3 โหมด ผลการเปรียบเทียบผลการตอบสนอง ซึ่งพิจารณาผลการรวมโหมดพบว่า การรวมโหมด 3 โหมดจะมีความถูกต้องมากเพียงพอ นอกจากนี้สำหรับอาคารคอนกรีตเสรอมเหล็กสูง 7, 15 ชั้นผลการวิเคราะห์ โดยวิธีสถิตศาสตร์เทียบเท่าตามวิธีของ UBCโดยให้กรุงเทพอยู่ในโซน 1 จะให้ค่าการตอบสนองที่มากกว่าวิธีค่าสูงสุดของการตอบสนอง