การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้รวมการเสริมสร้างพลังอำนาจครู ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน และตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของตัวบ่งชี้รวมที่พัฒนาขึ้น โมเดลสมมติฐานการวิจัยสังเคราะห์ขึ้นจากทฤษฎีโครงสร้างอำนาจของแคนเตอร์ (Kanter, 1983) รูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจในองค์การ (Scott & Jaffe, 1991) และมิติการเสริมสร้างพลังพลังอำนาจครู (Short & Rinehart, 1992) กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย นักวิชาการด้านบริหารการศึกษา จิตวิทยาการศึกษา วิจัยและวัดผลการศึกษา จำนวน 80 คน และผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2546 จำนวน 700 คน เครื่องมือที่ใช้ในการในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความเหมาะสมของตัวบ่งชี้เสริมสร้างพลังอำนาจครู การวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งออกเป็น การวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐานโดยใช้โปรแกรม SPSS for Windows และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันเพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของตัวบ่งชี้การเสริมสร้างพลังอำนาจครู โดยใช้โปรแกรมลิสเรล 8.50 ผลการวิจัย ได้สมการตัวบ่งชี้รวมการเสริมสร้างพลังอำนาจครู ซึ่งพิจารณาได้จาก 2 มิติ คือ กระบวนการเสริมสร้างพลังอำนาจครู และผลลัพธ์ของการเสริมสร้างพลังอำนาจครู ประกอบด้วย 13 องค์ประกอบ 102 ตัวบ่งชี้ จัดอันดับความสำคัญตามน้ำหนักองค์ประกอบได้ดังนี้ ความพึงพอใจในงาน การสร้างภาวะผู้นำ การสร้างทีมงาน ความผูกพันต่อวิชาชีพครู ความก้าวหน้าในวิชาชีพ ความเป็นอิสระ การให้โอกาส การมีส่วนร่วมตัดสินใจ การสร้างแรงจูงใจ สถานภาพครู ความเชื่อมั่นในตนเอง การให้การสนับสนุน และความรู้สึกมีคุณค่าในตน ตามลำดับ ผลการตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้าง ของตัวบ่งชี้การเสริมสร้างพลังอำนาจครูพบว่า X('2) = 27.51, df = 61, p = 1.00, GFI = 1.00, AGFI = 0.99, RMSEA = .000, RMR = .03 แสดงว่า โมเดลตัวบ่งชี้การเสริมสร้างพลังอำนาจครูมีความตรงเชิง โครงสร้าง