การดื้อยาของเซลล์มะเร็งแบบ Multidrug Resistance เป็นอุปสรรคในการรักษาผู้ป่วยโดยวิธีเคมีบำบัด ซึ่งเซลล์มะเร็งจะลดการตอบสนองต่อพิษของยาต้านมะเร็งทั้งชนิดที่เคยและไม่เคยใช้ในการรักษามาก่อน เนื่องจากมีการขับยาออกนอกเซลล์โดยโปรตีนขนส่ง เช่น P-glycoprotein (P-gp) มีความพยายามในการค้นหาสารประกอบหรือโมเลกุลที่มีผลต่อเซลล์ที่ดื้อยาให้มีการตอบสนองต่อการรักษาดีขึ้น งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาสารทึบรังสีสามชนิดที่ใช้ในการประเมินอาการผู้ป่วยโรคมะเร็งในงานรังสีวินิจฉัย ได้แก่ สารทึบรังสีชนิดแตกตัวได้ (Diatrizoate) และสารทึบรังสีชนิดไม่แตกตัว (lotrolan และ lopromide) ในเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดแดงขนิดที่ไว (K562) และดื้อต่อยา Adriamycin (K562/adr) ซึ่งมีการแสดงออกมากเกินพอของ P-gp เพื่อศึกษาคุณสมบัติในเชิงเคมีฟิสิกส์โดยการใช้ Spectrophotometer พบว่าค่าการละลายในไขมันของ Diatrizoate, lopromide และ lotrolan ซึ่งแสดงค่าโดย Log P มีค่าเท่ากับ -1.11, -0.22 และ -1.23 ตามลำดับ ในการศึกษาความเป็นพิษในระดับเซลล์โดยวิธี Colorimetric MTT Assay พบว่า Diatrizoate,lopromide และlotrolan (0-3500 (+,M) M) ไม่มีผลต่อการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งทั้ง 2 ชนิด ในขณะที่เมื่อใช้บ่มร่วมกับยาต้านมะเร็ง Daunorubicin (DNR) พบว่าสารทึบรังสีทั้งสามชนิดโดยเฉพาะ Diatrizoate เพิ่มความเป็นพิษของ DNR โดยค่า IC(,50) ลดลงจาก 610.7(+,ฑ)74.5 nM เป็น 360.3(,ฑ)108.9 nM เฉพาะในเซลล์ K562/adr การศึกษาผลของสารทึบรังสีต่อการเปลี่ยนแปลงระดับพลังงานของเซลล์โดยติดตามการเรืองแสงของ Rhodamice B พบว่า สารทึบรังสีทั้งสามชนิดสามารถเปลี่ยนแปลงความต่างศักย์ เมมเบรนไมโตคอนเดรีย ((+,D)(+,Y)(,m) ในเซลล์ K562/adr โดยทDiatrizoate สามารถเปลี่ยนแปลงได้มากที่สุดประมาณ 50 % (จาก - 162 mV) และเมื่อทำการศึกษาผลของ Diatrizoate, lopromide และ lotrolan ต่อจลศาสตร์ของ P-gp ในเซลล์ K562/adr โดยการติดตามสัญญาณการเรืองแสงของ DNR เมื่อเปรียบเทียบโดยใช้พารามิเตอร์ k(,a)('i)/k(,a)('0) พบว่า Diatrizoate มีผลต่อจลศาสตร์ของ P-gp ในทางลดลงมากที่สุด จากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสารทึบรังสีทั้งสามชนิดมีความสามารถในการ เปลี่ยนแปลง ((+,D)(+,Y)(,m) และมีผลต่อการทำงาน