วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาการถ่ายเทความร้อนและมวล รวมทั้งสมรรถนะการ กลั่นโดยใช้ชุดทดลองที่มีผิวระเหยอยู่ในแนวนอนมีพื้นที่ขนาด 0.63 m(2) และผิว กลั่นตัวเป็นกระจกเอียงด้านเดียวทำมุม 14 องศากับแนวระดับ ด้านข้างของเครื่อง กลั่นทำจากกระจกเพื่อป้องกันการเกิดเงา สารละลายเริ่มต้นในการกลั่นมีความ เข้มข้น 10%v/v เมื่อทำการกลั่นแล้วได้ความเข้มข้น 15%v/v แล้วทำการกลั่นซ้ำ ต่อไปเรื่อยๆ จะได้ความเข้มข้น 25,40,60,76,84,89,92,93.5 และ 94.5%v/v ตามลำดับ โดยควบคุมความเข้มข้นสารละลายภายในอ่างให้คงที่ จากการทดลองพบว่า อัตราการกลั่นสูงสุดที่ได้อยู่ที่ความเข้มข้นเริ่มต้น 89%v/v การทำนายอัตรา การกลั่นใช้ทฤษฎีการถ่ายเทเชิงมวลของ Spalding ซึ่งประกอบด้วยไอ 3 ชนิด คือ ไอน้ำ ไอแอลกอฮอล์และอากาศ ซึ่งมีความดันรวม 1 บรรยากาศ พบว่าอัตราการกลั่น ตลอดทั้งวันผิดพลาดไป จากการทดลองประมาณ 21.31-24.68% และ 13.02-16.05% หรือประมาณ 0.060-0.100 kg/m(2) และ 0.0421-0.0584 kg/m(2) สำหรับกรณีสภาวะ คงที่และสภาวะขึ้นกับเวลา ตามลำดับ การศึกษาอุณหภูมิของผิวระเหยและผิวกลั่นตัว พบว่ามีค่าใกล้เคียงกับผลการทดลองโดยมีความคลาดเคลื่อนไป 3.37-7.84% และ 5.24-6.89% หรือประมาณ 1.79-4.11 (+,ฐ)C และ 2.62-3.43 (+,ฐ)C ตามลำดับ สำหรับการถ่ายเทความร้อนภายในเครื่องกลั่นส่วนใหญ่เป็นการระเหยประมาณ 80% และมีแนวโน้มเป็นไปในทิศทางเดียวกับอัตราการกลั่นสำหรับผลการถ่ายเทความร้อน ภายนอกเครื่องกลั่นส่วนใหญ่เป็นการพาและการแผ่รังสีเมื่อรวมกันแล้วมีค่าประมาณ 80-90% ของการถ่ายเทความร้อนรวม การศึกษาสมรรถนะของเครื่องกลั่นรายวันพบว่า มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามช่วงเวลาสำหรับการศึกษาที่ความเข้มข้นเริ่มต้น 10, 15, 25 และ 40%v/v ผลการศึกษาทางเศรษฐศาสตร์พบว่า เมื่อทำการกลั่นแบบต่อเนื่องให้ ได้ความเข้มข้นสุดท้าย 94.5%v/v ต้องใช้เครื่องกลั่นทั้งหมด 36 เครื่อง โดยมี มูลค่าการลงทุน 288,000 บาท จะสามารถผลิตแอลกอฮอล์ได้ 886.95 ลิตรต่อปี ราคาแอลกอฮอล์ที่ผลิตได้ 65.25 บาทต่อลิตร และมีระยะเวลาคืนทุน 5.93 ปี