งานวิจัยนี้วิเคราะห์การสูญเสียเอ็กเซอร์ยีของกระบวนการต่าง ๆ ในชั้นของ หอกลั่นที่จำลองกระบวนการแบบสมดุลเพื่อนำข้อมูลแรงขับในกระบวนการระเหยของสารเบา และกระบวนการควบแน่นของสารหนักไปใช้พิจารณาตำแหน่งที่เหมาะสมในการติดตั้ง Intermediate condenser / reboiler พบว่าไม่สามารถหาตำแหน่งที่เหมาะสมในการ ติดตั้งได้ จึงพิจารณาชั้นของหอกลั่นให้เป็นแบบกระบวนการผสมล่วงหน้าซึ่งสามารถ แบ่งเอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียในชั้นเป็นกระบวนการต่าง ๆ แต่มีข้อจำกัดตรงที่ไม่ สามารถแสดงเอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียในกระบวนการผสมของเฟสไอและของเหลวในชั้นของการ ป้อนสารได้ แต่อย่างไรก็ดีข้อมูลที่ได้ก็เพียงพอในการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ พลังงานของหอกลั่นโดยใช้แนวคิดที่ว่าหอกลั่นที่มีประสิทธิภาพในการใช้พลังงาน สูงสุดควรมีการกระจายเอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียในหอกลั่นสม่ำเสมอที่สุดเนื่องจาก โปรไฟล์เอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียเป็นตัวแปรเดี่ยวที่สามารถอธิบายแรงขับของการ ถ่ายเทมวลและความร้อนในหอกลั่น โดยนำหลักการดังกล่าวทดสอบกับกรณีศึกษาของหอกลั่น ที่ไม่มีปฏิกิริยาเคมีเพื่อแยกสารป้อน 5 องค์ประกอบคือ n-heptane, n-octane, n-nonane, n-decane และ n-C15 ในหอกลั่นที่มี 30 ชั้น พบว่าหอกลั่นที่ปรับปรุง จากวิธีวิเคราะห์การกระจายเอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียในกระบวนการต่าง ๆ มีประสิทธิภาพ ในการใช้พลังงาน (ร้อยละ 94.48) สูงกว่าหอกลั่นที่ปรับปรุงโดยไม่ได้วิเคราะห์ เอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียในกระบวนการต่าง ๆ (ร้อยละ 94.23) พบว่าการทราบสาเหตุของ เอ็กเซอร์ยีที่สูญเสียสามารถนำไปช่วยในการปรับปรุงหอกลั่นให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น