งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมต่อการผลิตเอนไซม์แลคเคสโดยเชื้อ Agaric 176 (BCC 7669) ในอาหาร defined LME growth medium (DLM) เพื่อศึกษา ผลของปัจจัยต่างๆ ได้แก่ คาร์บอน, ไนโตรเจน, ความเป็นกรด-ด่าง, อุณหภูมิ และ สารที่ใช้ในการชักนำ 2 ชนิด คือ 2,5-xylidine และ vertryl alcohol ที่มีต่อ การเจริญเติบโตและการผลิตเอนไซม์แลคเคส จากการทดลองพบว่าเชื้อราเจริญเติบโต ได้ดีที่สุดในอาหารที่มีกลูโคส (แหล่งคาร์บอน) ปริมาณ 12 กรัมต่อลิตร ซึ่ง มากกว่าในอาหารที่มีกลูโคสในปริมาณ 10, 8 และ 4 กรัมต่อลิตรตามลำดับ ในขณะที่ ปริมาณการผลิตแลคเคสมากที่สุดเมื่อเสี้ยงในอาหารที่มีกลูโคส 10 กรัมต่อลิตร ในอาหารที่มีความแตกต่างของความเข้มข้นของปริมาณไนโตรเจนพบว่าที่ปริมาณ แอมโมเนียมทาเทรต 0.44 กรัมต่อลิตร ให้ปริมาณการผลิตเอนไซม์แลคเคสสูงสุด ในขณะที่ความเข้มข้นที่ต่ำหรือสูงกว่าที่ความเข้มข้นนี้ให้ปริมาณการผลิตเอนไซม์ ต่ำกว่า โดยที่ปริมาณเซลล์แห้งที่ผลิตได้ที่ความเข้มข้นต่างๆมีค่าไม่แตกต่างกัน จากการศึกษาผลของความเป็นกรด-ด่างเริ่มต้นต่อการเจริญและการผลิตเอนไซม์พบว่า ความเป็นกรด-ด่างที่เหมาะสมต่อการผลิตเอนไซม์อยู่ในช่วง pH 5-6 ซึ่งให้การผลิต เอนไซม์แลคเคสสูงถึง 560 IU/ml การเติมสารชักนำ 2,5-xylidine ที่ความเข้มข้น ต่างๆ ช่วยเพิ่มปริมาณการผลิตแลคเคส แต่ไม่ช่วยเพิ่มการเจริญเติบโต โดย ความเข้มข้นของ 2,5-xylidine ที่ให้ปริมาณการผลิตเอนไซม์แลคเคสสูงสุด (2,304 IU/ml) คือ 30 (+,m)M เมื่อทดลองกับ veratryl alcohol พบว่าสามารถชักนำการผลิต เอนไซม์แลคเคสได้มากกว่า 2,5-xylidine ที่ความเข้มข้นของ veratryl alcohol 1 mM ให้การผลิตเอนไซม์แลคเคสสูงสุด แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับที่ ความเข้มข้นอื่นๆ การเติมสารชักนำทั้งสองชนิดเข้าด้วยกันพบว่าไม่สามารถชักนำ ให้การเจริญและการผลิตเอนไซม์แลคเคสเพิ่มขึ้นได้อย่างชัดเจน โดยอุณหภูมิที่ เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตและการผลิตเอนไซม์ของเชื้อนี้คืออุณหภูมิ 30(+,ฐ)C