การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการวิเคราะห์ตัวประกอบและอธิบายลักษณะ ของตัวประกอบสำคัญที่เป็นสมรรถภาพทางวิชาชีพของช่างเครื่องทำความเย็นและ ปรับอากาศ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยอาจารย์แผนกช่างไฟฟ้า สังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค กรมอาชีวศึกษา จำนวน 452 คน หัวหน้างานและช่างไฟฟ้า ประจำโรงงานอุตสาหกรรม จำนวน 184 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือ ที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 7 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.9945 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตราฐาน (S.D.) การวิเคราะห์ตัวประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก (Principal Component Analysis : PCA) และการหมุนแกนตัวประกอบมุมฉากด้วย วาริแมกซ์ (Varimax) ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ คือ 1. ตัวประกอบที่สำคัญด้านความรู้ (Knowledge) ของช่างเครื่องทำความเย็น และปรับอากาศมี 5 ตัวประกอบ คือ (1) ส่วนประกอบและหลักการทำงานของช่างเครื่อง ทำความเย็นและปรับอากาศ (2) ความรู้พื้นฐานงานช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม (3) สัญลักษณ์ และชนิดของวัสดุอุปกรณ์ทางไฟฟ้า (4) คุณสมบัติในการใช้งานการติดตั้งและหลักการ ขยายท่อทองแดง และ (5) หลักและวิธีการเกี่ยวกับความปลอดภัยในโรงงาน สำหรับ ตัวประกอบสำคัญด้านความรู้เหล่านี้ สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 73.460 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของตัวประกอบด้านความรู้ ระหว่าง 5 กับ 50 มีค่าเท่ากับ 0.471 - 0.792 และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่าง 5 ตัวแปร กับด้านความรู้ของช่างเครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ มีค่า เท่ากับ 0.502 - 0.704 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับสูงในขณะที่สัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภายในมีค่าเท่ากับ 0.013 - 0.061 ซึ่งมีความสัมพันธ์ กันในระดับต่ำ สมการถดถอยหรือสมการพยากรณ์ด้านความรู้ของช่างเครื่องทำความเย็น และปรับอากาศ คือ Y = 0.596(C(,omponent)/P(,rinciples))+0.691(B(,asic)K(,nowledge))+ 0.502(S(,ymbols)/T(,ypes))+0.624(A(,pplication)/P(,rinciples))+ 0.704(S(,afety)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 40 และมีค่าความคาดเคลื่อนของ การพยากรณ์เท่ากับ ร้อยละ 20 2. ตัวประกอบที่สำคัญด้านทักษะ (Skills) ของช่างเครื่องทำความเย็นและ ปรับอากาศ มี 3 ตัวประกอบ คือ (1) การติดตั้งระบบเครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ (2) การสื่อสารและการใช้งานคอมพิวเตอร์ และ (3) การใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ ในการติดตั้ง สำหรับตัวประกอบสำคัญด้านทักษะเหล่านี้ สามารถอธิบายความแปรปรวน ได้ร้อยละ 74.647 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของ ตัวประกอบด้านทักษะระหว่าง 3 กับ 38 มีค่าเท่ากับ 0.517-0.820 และค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ระหว่าง 3 ตัวแปร กับด้านทักษะของช่างเครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ มีค่าเท่ากับ 0.656-0.989 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับสูงในขณะที่ประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภายใน มีค่าเท่ากับ 0.014-0.061 ซึ่งมีความสัมพันธ์กัน ในระดับต่ำ สมการถดถอยหรือสมการพยากรณ์ด้านทักษะของช่างเครื่องทำความเย็นและ ปรับอากาส คือ Y = 0.989(S(,ystem))+0.775(C(,ommunication))+0.656(T(,ools)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 66.667 และมีค่าความคลาดเคลื่อน ของการพยากรณ์เท่ากับ ร้อยละ 33.333 3. ตัวประกอบที่สำคัญด้านกิจนิสัย (Working Habits) ของช่างเครื่องทำ ความเย็นและปรับอากาศ มี 3 ตัวประกอบ คือ (1) กิจนิสัยส่วนตนและบุคลิกภาพ (2) การเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรที่พร้อมจะเรียนรู้ และ (3) การมีมนุษยสัมพันธ์ สำหรับตัวประกอบสำคัญด้านกิจนิสัยเหล่านี้สามารถอธิบายความแปรปรวน ได้ร้อยละ 77.192 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของตัวประกอบด้าน กิจนิสัย ระหว่าง 3 กับ 31 มีค่าเท่ากับ 0.541-0.814 และค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ระหว่าง 3 ตัวแปร กับด้านกิจนิสัยของช่างเครื่องทำความเย็นและ ปรับอากาศ มีค่าเท่ากับ 0.645-0.997 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับสูงในขณะที่ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภายใน มีค่าเท่ากับ 0.047-0.120 ซึ่งมี ความสัมพันธ์กันในระดับต่ำสมการถดถอยหรือสมการพยากรณ์ด้านกิจนิสัยของ ช่างเครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ คือ Y = 0.645(P(,ersonality))+0.997(L(,earning)O(,rganization))+ 0.764(H(,uman)R(,elationship)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 66.667 และมีค่าความคลาดเคลื่อน ของการพยากรณ์เท่ากับ ร้อยละ 33.333