พื้นที่ศึกษาเขตราษฎร์บูรณะและเขตทุ่งครุประสบกับปัญหาน้ำท่วมขังในช่วงที่ ระดับน้ำทะเลหนุนสูงและไม่มีฝนตก เนื่องจากน้ำสามารถไหลเข้ามาทางคลองบางมดและ คลองบางขุนเทียน เพราะไม่มีประตูควบคุมระดับน้ำ ปริมาณน้ำในพื้นที่ศึกษาไม่สามารถ ระบายลงสู่พื้นที่ด้านล่าง เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้มีการควบคุมภาพน้ำและระดับ น้ำเพื่อการเกษตรกรรม การศึกษาครั้งนี้ได้ประยุกต์ใช้แบบจำลอง MOUSE เป็น เครื่องมือช่วยในการประเมินระบบระบายน้ำ พบว่าในหลายพื้นที่ถูกน้ำท่วมขัง เนื่องจากมีระดับพื้นดินต่ำ แบบจำลองให้ผลการคำนวณของตำแหน่งพื้นที่น้ำท่วมสำหรับ ฝนตกและน้ำหนุนถูกต้องประมาณร้อยละ 70 และเมื่อน้ำหนุนอย่างเดียวทำให้เกิด น้ำท่วมจริงประมาณร้อยละ 30 ของพื้นที่น้ำท่วมทั้งหมด แมนนิ่ง นัมเบอร์ (1/n) ของคลองระบายน้ำมีค่าเฉลี่ยประมาณ 35-50 ส่วนเปอร์เซ็นต์ความทึบน้ำในพื้นที่ ศึกษาปัจจุบันเฉลี่ยประมาณร้อยละ 16 ประสิทธิภาพของระบบระบายน้ำปัจจุบันไม่ เพียงพอสำหรับการระบายน้ำฝนจากฝนออกแบบ เมื่อสภาพการใช้ประโยชน์ที่ดินในอนาคต เปลี่ยน พื้นที่เกษตรกรรมถูกบุกรุกกลายเป็นชุมชนเมืองมากขึ้น ระดับน้ำสูงสุด จะเพิ่มสูงขึ้นประมาณ 5-15 เซ็นติเมตรจากสภาพปัจจุบัน ในการศึกษานี้ได้เสนอ 3 ทางเลือกเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่ โดย ทางเลือก 1 เป็นการปรับปรุงการทำงานของระบบระบายน้ำเดิมเพื่อเพิ่มปริมาณกักเก็บ สำหรับฝนที่ตกในพื้นที่โดยลดระดับน้ำในคลองและไม่มีการติดตั้งเครื่องสูบน้ำเพิ่ม พื้นที่แบ่งเป็นพื้นที่ปิดล้อม 2 ส่วน ส่วนที่ 1 คือพื้นที่ปิดล้อมราษฎร์บูรณะ และพื้นที่ปิดล้อมทุ่งครุ ทางเลือกนี้สามารถแก้ปัญหาน้ำท่วมในปัจจุบันในพื้นที่ นี้ได้แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาน้ำท่วมในอนาคต ส่วนพื้นที่ส่วนที่ 2 คือพื้นที่ ปิดล้อมบางมดซึ่งมีปริมาณกักเก็บน้ำฝนเพียงพอสำหรับปริมาณน้ำฝนและไม่มีพื้นที่ น้ำท่วม อย่างไรก็ตามทางเลือกนี้ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำต่ำสุดเพื่อการสัญจร ด้วยเรือและการควบคุมปริมาณน้ำเพื่อการเกษตรกรรม ทางเลือก 2 แบ่งพื้นที่ศึกษาเป็น 3 พื้นที่ปิดล้อมเป็นอิสระต่อกัน ปริมาณ น้ำที่ไหลเข้าสู่พื้นที่ถูกควบคุมโดยติดตั้งประตูระบายน้ำ 2 ประตู ปรับปรุงคลอง ระบายน้ำและติดตั้งเครื่องสูบน้ำเพิ่มประมาณร้อยละ 32 ของกำลังสูบน้ำเดิม ส่วน ทางเลือก 3 รวมพื้นที่ 3 พื้นที่ปิดล้อมด้วยกันเป็นพื้นที่ปิดล้อมเดียว การ ปรับปรุงระบบระบายน้ำเหมือนทางเลือก 2 และติดตั้งเครื่องสูบน้ำเพิ่มประมาณร้อยละ 50 ของกำลังการสูบน้ำเดิมสำหรับการระบายน้ำในอนาคต จากการคำนวณพบว่าระบบระบาย น้ำในทางเลือก 2 และทางเลือก 3 สามารถระบายน้ำได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคต