งานวิจัยนี้ศึกษาผลการเพิ่มจำนวนเซลล์ของ ~iAspergillus oryzae~i U1521 ต่อการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอส โดยปรับปรุงสูตรอาหารเพื่อทำให้เชื้อรามีจำนวน เซลล์เพิ่มขึ้น โดยคาดว่าจะสามารถทำให้มีการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสได้มากขึ้น ด้วย จากสภาวะที่ศึกษา พบว่า การทำให้เชื้อรามีการเจริญมากขึ้นและได้จำนวนเซลล์ เพิ่มขึ้นในอาหาร minimal medium ที่ไม่มีทั้งแหล่งคาร์บอนและแหล่งไนโตรเจน ที่เป็นตัวกดดันการผลิต สามารถทำให้ ~iA. oryzae~i U1521 มีการผลิตอัลคาไลน์ โปรติเอสเพิ่มขึ้นตามจำนวนเซลล์ที่เพิ่มขึ้น แต่อัลคาไลน์โปรติเอสที่ผลิตได้ ยังคงมีปริมาณน้อย (107 ยูนิต/มล) จึงได้เลือกใช้สูตรอาหารที่ให้การผลิต อัลคาไลน์โปรติเอสสูง เป็นสูตรอาหารพื้นฐาน จากนั้นเติมสารอาหารเพิ่มลงไปเพื่อ ทำให้เชื้อรามีการเจริญมากขึ้น ซึ่งสารอาหารที่เติมลงไปได้แก่ กลูโคส 3 กรัมต่อ ลิตร (เติมลงไปในระยะเวลาต่าง ๆ ได้แก่ ระยะ early log phase ระยะ mid log phase และระยะ stationary phase) ซูดโครส 3 กรัมต่อลิตร แป้ง 3 กรัมต่อลิตร แลคโตส 3 กรัมต่อลิตร และ การเติมกลูโคส 3 กรัมต่อลิตร ร่วมกับ defatted soybean 3 และ 5 กรัมต่อลิตร โดยเติมลงไปในระยะ mid log phase พบว่า การเติมสารอาหารเพิ่ม ลงไปสามารถทำให้ ~iA. oryzae~i U1521 มีจำนวนเซลล์เพิ่มขึ้นได้ แต่การผลิต อัลคาไลน์โปรติเอสไม่เพิ่มขึ้น ซึ่งสันนิษฐานว่าในสูตรอาหารพื้นฐานที่ใช้มีสารยับยั้ง การผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสเกิดขึ้น จึงนำน้ำเลี้ยงเชื้อที่ได้จากการเลี้ยง ~iA. oryzae~i U1521 ในสูตรอาหารพื้นฐานมาเลี้ยงเซลล์ที่เริ่มมีการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอส (อายุ 24 ชั่วโมง) ซึ่งเดิมเลี้ยงในสูตรอาหารพื้นฐาน และสูตรอาหารที่ประกอบ ด้วยกลูโคส 3 กรัมต่อลิตร และ defatted soybean 5 กรัมต่อลิตร พบว่า เซลล์ จากสูตรอาหารทั้ง 2 สูตรเมื่อนำมาเลี้ยงในน้ำเลี้ยงเชื้อดังกล่าวไม่สามารถผลิต อัลคาไลน์โปรติเอสได้เพิ่มขึ้น จึงแสดงว่าในน้ำเลี้ยงเชื้อจากสูตรอาหารพื้นฐาน มีสารยับยั้งการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอส และเนื่องจากสูตรอาหารพื้นฐานมี defatted soybean เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ จึงทดสอบว่าสารยับยั้งที่เกิดขึ้นมาจาก defatted soybean ที่มีอยู่ในอาหารหรือไม่ โดยการเติมสารอาหารใหม่เพิ่มลงไปในเชื้อราที่ เลี้ยงอยู่ในอาหารที่มี defatted soybean 5 กรัมต่อลิตร แต่พบว่าเชื้อราสามารถ ผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสเพิ่มขึ้นได้ สันนิษฐานว่า ความเข้มข้นของ defatted soybean ที่ใช้มีผลต่อการยับยั้งการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอส โดยการยับยั้งการผลิตอัลคาไลน์ โปรติเอสเกิดขึ้นเมื่อมีการใช้ defatted soybean มากกว่าหรือเท่ากับ 10 กรัมต่อ ลิตร ในการทดลองต่อมาได้ทำการหมักแบบกึ่งกะ โดยลดความเข้มข้นของอาหารเป็น กลูโคส 3 กรัมต่อลิตร และ defatted soybean 5 กรัมต่อลิตร และเติมสารอาหารเพิ่ม อีก 5 ครั้ง (โดยเติมในชั่วโมงที่ 25, 37, 46, 61 และ 72) ในแต่ละครั้งประกอบด้วย กลูโคส 3 กรัมต่อลิตร และ defatted soybean 3 กรัมต่อลิตร พบว่า ไม่สามารถทำ ให้ ~iA. oryzae~i U1521 ผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสเพิ่มขึ้น ทั้งที่เชื้อรามีการ เจริญเพิ่มขึ้นมาก (18.32 กรัมต่อลิตร) ซึ่งอาจมีสาเหตุจากสารอาหารที่ใช้เติม หรือลักษณะการป้อนอาหารไม่เหมาะสมต่อความต้องการของ ~iA. oryzae~i U1521 หรือ มีการสะสมของผลิตภัณฑ์สุดท้ายจากการย่อยสลาย defatted soybean เช่น กรดอะมิโน เปปไทด์ และ แอมโมเนียม อิออน ทำให้เกิดการยับยั้งการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสได้ ซึ่งถ้าหากมีวิธีการที่เหมาะสมน่าจะสามารถทำให้ ~iA. oryzae~i U1521 มีการผลิต อัลคาไลน์โปรติเอสเพิ่มขั้นได้