~iSpirulina platensis~i สายพันธุ์กลาย I18 I22 I30 และ I30/1 มีความผิดปกติ ในการผลิตกรดแกมมา-ลิโนลินิค (GLA

18:3((+,D)6,9,12) โดยมีสัดส่วนของ GLA ลดลงร้อยละ 50 ของกรดไขมันทั้งหมด ยกเว้นสายพันธุ์กลาย I30/1 ที่ไม่มีการสร้าง GLA การศึกษายีน โครงสร้าง ~idesD~i พบว่ามีเพียงสายพันธุ์กลาย I30/1 เท่านั้นที่มีความผิดปกติ โดยมีการ ขาดหายของเบส T ในลำดับนิวคลีโอไทด์ที่ 656 มีผลให้โคคอนของลูซีนเปลี่ยนเป็นรหัสหยุด ทำให้ได้สายโพลีเปปไทด์ที่สั้นกว่าปกติ และสูญเสียกิจกรรมของเอนไซม์ (+,D)6-desaturase ในการทำหน้าที่เติมพันธะคู่ของกรดไขมัน สำหรับสายพันธุ์ I18 และ I30 มีระดับการแสดงออก ของยีน ~idesD~i สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของ GLA ทั้งที่ 35(+,ฐ)C และ 22(+,ฐ)C แสดงให้เห็นว่าการสร้าง GLA ในสายพันธุ์กลายทั้งสองถูกควบคุมที่ระดับ transcription และในสายพันธุ์กลาย I18 อาจเกิดการกลายพันธุ์ของสารที่เกี่ยวข้องกับการ ส่งถ่ายสัญญาณที่ 35(+,ฐ)C ทำให้ GLA ลดลง ขณะที่อุณหภูมิต่ำสามารถกระตุ้นการสร้าง GLA ในสัดส่วนใกล้เคียงกับสายพันธุ์ปกติ แสดงให้เห็นว่าอาจมีปัจจัยหรือโปรตีนที่ทำ หน้าที่ในการส่งถ่ายสัญญาณที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิผิดปกติ ส่วนสายพันธุ์กลาย 122 มีระดับ mRNA ของยีน ~idesD~i ใกล้เคียงกับสายพันธุ์ปกติแต่มีอัตราการทำลายของ mRNA ช้ากว่า สายพันธุ์ปกติ 2.5 เท่า ทั้งที่ 35(+,ฐ)C และ 22(+,ฐ)C ดังนั้นการเพิ่มสัดส่วนของ GLA ที่อุณหภูมิต่ำน่าจะเป็นผลมาจากการเพิ่มเสถียรภาพของ mRNA อย่างไรก็ตามที่ 35(+,ฐ)C ระดับการแสดงออกของยีน ~idesD~i ที่เพิ่มขึ้นไม่สอดคล้องกับสัดส่วนของ GLA ที่ลดลง คาดว่าอาจเกิดจากความผิดปกติที่ระดับหลัง post-transcription เช่นผลกระทบของ ความบกพร่องในกิจกรรมการสังเคราะห์แสง ส่งผลให้มีพลังงานไม่เพียงพอต่อการเติมพันธะ คู่ของกรดไขมัน