งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสียจากโรงงานผลิตยางยืด ซึ่งระบบบำบัดนี้ เป็นแบบกระบวนการโคแอกกูเลชันเพื่อกำจัดสังกะสีไอออน และการลดค่า บีโอดีโดยใช้ถังกรองไร้อากาศ การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการบำบัดสังกะสีไอออน สารสร้าง ตะกอนที่นำมาใช้คือ โซเดียมซัลไฟด์และเฟอริคคลอไรด์ ส่วนสารช่วยตกตะกอนที่นำมาใช้คือ Quickfloc 319A, Kurita C-3310 และ Kurita C-1330 โดยในการทดลองได้หาค่าความ เป็นกรด-ด่างที่เหมาะสม รวมทั้งปริมาณของสารสร้างตะกอนและสารช่วยตกตะกอนที่เหมาะสม ของแต่ละชนิด เพื่อนำมาเปรียบเทียบกันในด้านประสิทธิภาพในการลดความเข้มข้นของสังกะสี ไอออนในน้ำเสียเพื่อไม่ให้เกินมาตรฐานน้ำทิ้งกระทรวงอุตสาหกรรม รวมทั้งค่าใช้จ่าย ในการบำบัดน้ำเสียและการกำจัดกากตะกอนที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ในระหว่างการทดลองได้ทำการ เลี้ยงเชื้อในระบบบำบัดแบบตัวกลางกรองไร้อากาศแบบขั้นตอนเดียวที่มีอยู่แล้วในโรงงาน ควบคู่ไปด้วย ทั้งนี้เพื่อให้แบคทีเรียในระบบเจริญเติบโตและปรับตัวทันเพื่อที่จะรองรับ น้ำเสีย หลังจากที่ผ่านกระบวนการโคแอกกูเลชันที่เหมาะสมแล้ว ผลการทดลองการบำบัดสังกะสีไอออนในน้ำเสียจากโรงงานผลิตยางยืด พบว่าสภาวะ ที่เหมาะสมที่สุดในการโคแอกกูเลชัน คือ การปรับค่าความเป็นกรด-ด่างของน้ำเสียไม่ให้เกิน 10.00(+,ฑ)0.05 และใช้สารช่วยตกตะกอนชนิดประจุลบ Kurita C-3310 ที่ความเข้มข้น 0.50 มก./ลิตร สามารถลดความเข้มข้นของสังกะสีไอออนให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้ง อุตสาหกรรม (5 มก./ลิตร) ได้ดี มีประสิทธิภาพในการบำบัดค่อนข้างสูงประมาณ 99.03- 99.48% และมีค่าใช้จ่ายรวมในการบำบัดน้ำเสียประมาณ 21 บาท/ลบ.ม. และจากการปรับปรุง ระบบบำบัดแบบตัวกลางกรองไร้อากาศภายใต้ภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 2.45 กก.บีโอดี/ลบ.ม./วัน ที่ระยะเวลาเก็บกัก 2.5 วัน สามารถลดค่าบีโอดีให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้ง (500 มก./ลิตร) โดยที่มีประสิทธิภาพในการลดค่าบีโอดีประมาณ 90.62%