งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ทั้งทางด้านเทคนิคและเศรษฐศาสตร์ในการนำ ระบบผลิตไฟฟ้าและความร้อนร่วมมาใช้งานในโรงสีข้าวขาวขนาด 100-2,000 ตัน/วัน โดยไฟฟ้า ที่ผลิตได้จะนำมาใช้ในกระบวนการสีข้าว (กระบวนการอบแห้งและเป่าลมเย็นข้าวเปลือกโดย เครื่องทำความเย็นแบบดูดกลืน) ส่วนไฟฟ้าที่เหลือใช้จะขายให้แก่การไฟฟ้า สำหรับความร้อน จากไอน้ำขาออกกังหันจะนำมาใช้ในระบบอบแห้งและระบบทำความเย็นแบบดูดกลืน การหา ขนาดของระบบผลิตไฟฟ้าและความร้อนร่วมแบบกังหันไอน้ำชนิด back-pressure ได้ออกแบบ โดยพิจารณาตามแบบ Husk match และแบบ Electric match โดยกำหนดสภาวะไอน้ำขาเข้า กังหันไอน้ำสำหรับโรงสีข้าวขนาด 100-500 ตัน/วัน และ 800-2,000 ตัน/วัน ที่ 25 bar(abs.) 400(+,ฐ)C และ 40 bar(abs.) 400(+,ฐ)C ตามลำดับ ผลการศึกษาพบว่า สำหรับกรณีแบบ Husk match จะให้ผลตอบแทนการลงทุนดีกว่ากรณี แบบ Electric match โดยกรณี Husk match ไฟฟ้าที่ผลิตได้สำหรับโรงสีข้าวขนาด 100-500 ตัน/วัน และ 800-2,000 ตัน/วัน เท่ากับ 0.4-2.0 MW และ 3.3-8.2 MW โดยมีระยะเวลาคืนทุน เท่ากับ 2.0-6.5 ปี และ 2.9-3.3 ปี และ %IRR เท่ากับ 15.69-49.42% และ 29.89-35.37% ตาม ลำดับ สำหรับกรณีที่มีการกู้เงินมาลงทุนในอัตราส่วนเงินกู้ต่อเงินที่ลงทุนเอง เท่ากับ 70:30 พบว่า %ROE มีค่าสูงกว่า %IRR ทุกกรณี สำหรับการจัดการกับไอน้ำความดันต่ำที่เหลือใช้ ทั้งหมดพบว่า เมื่อพิจารณาถึงค่าน้ำป้อนทั้งการระบายไอน้ำทิ้งสู่บรรยากาศและการติดตั้ง ระบบคอนเดนเซอร์จะมีอัตราผลตอบแทนการลงทุนใกล้เคียงกัน สำหรับวิธีการเป่าอากาศ แวดล้อมเพื่อระบายความร้อนแก่กองข้าวเปลือกในโรงเก็บข้าว จะให้ผลตอบแทนที่ดีกว่ากรณี ใช้การเป่าลมเย็นด้วยเครื่องทำความเย็นแบบดูดกลืน สำหรับผลการวิเคราะห์ความไวของตัวแปร 4 ตัว (ค่าไฟฟ้าเฉลี่ย, ราคารับซื้อไฟฟ้า, จำนวน วันทำงาน และราคาแกลบ) ที่มีผลต่อระยะเวลาคืนทุนและอัตราผลตอบแทนการลงทุนของโครงการ พบว่าตัวแปรที่มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงสูงได้แก่ ค่าไฟฟ้าและจำนวนวันทำงาน ส่วนตัวแปร ที่มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงต่ำ ได้แก่ ราคาแกลบและราคารับซื้อไฟฟ้า