วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาสารเคมีสำหรับยับยั้งการเจริญของราในน้ำยางข้นและบนยางแผ่นดิบ ทำการแยกราจากน้ำยางข้นและยางแผ่นดิบ พบราจากยางแผ่นดิบคือ Penicillium sp. 3 สายพันธุ์ และ Aspergillus sp. 5 สายพันธุ์ ทดสอบการยับยั้งการเจริญของราโดยสารเคมี 6 ชนิด คือ โซเดียมซอร์เบต, โซเดียมเปอร์บอเรต, โซเดียมดีไฮโดรอะซิเตต, เอทิลแอลกอฮอล์, สาร A และสาร B วัดประสิทธิภาพการยับยั้งราซึ่งคิดจากขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางบริเวณใส และต้นทุนราคาของสารเคมี คัดสารเคมีไว้ศึกษาต่อ 4 ชนิดคือ สาร A ความเข้มข้น 4.2% (โดยปริมาตร), สาร B ความเข้มข้น 100% (โดยมวลปริมาตร), โซเดียมดีไฮโดรอะซิเตต ความเข้มข้น 0.2% (โดยมวลต่อปริมาตร) และโซเดียมเปอร์บอเรต ความเข้มข้น 2% (โดยมวลต่อปริมาตร) ทดสอบประสิทธิภาพการยับยั้งราที่แยกจากตัวอย่างยางแผ่นดิบ โดยใช้สารเคมีแต่ละชนิดรวมทั้งสารผสมในอัตราส่วน 1:1 สาร A ความเข้มข้น 4.2% (โดยปริมาตร) มีประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเชื้อราได้ดีที่สุด นำสาร A ไปทดสอบการยับยั้งการเจริญของราบนยางแผ่นดิบ โดยแช่ตัวอย่างยางแผ่นดิบในสาร A ความเข้มข้น 4.2% (โดยปริมาตร) เป็นเวลา 20 นาทีใส่ราที่คัดแยกไว้แล้วบ่มยางแผ่นดิบเป็นเวลา 7 วัน ผลการยับยั้งคือ 100%