วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์ระดับการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะ ครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ (2) วิเคราะห์ปัจจัยในระดับบุคคล ระดับภาควิชา และระดับมหาวิทยาลัย ที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ คณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ จำนวน 48 สถาบัน รวมทั้งสิ้นจำนวน 1,205 คน เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถามการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ใช้การวิเคราะห์ปัจจัยพหุระดับ 3 ระดับ ได้แก่ ระดับบุคคล ระดับภาควิชา และระดับมหาวิทยาลัย ด้วยโปรแกรมเอชแอลเอ็ม สรุปผลการวิจัยที่สำคัญได้ดังนี้ 1) ผลการวิเคราะห์ระดับการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ พบว่า อยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ตัวแปรที่มีนัยสำคัญในระดับบุคคลได้แก่ ความตระหนักในคุณค่าของการจัดการความรู้ ระดับภาควิชา ได้แก่ การจัดเวทีลกเปลี่ยนความรู้ และการสื่อสารกับบุคลากรทุกฝ่าย และระดับมหาวิทยาลัย ได้แก่ ภาวะผู้นำของผู้บริหารด้านการจัดการความรู้ 3) ตัวแปรอิสระทุกระดับสามารถร่วมกันทำนายระดับการจัดการความรู้ของคณาจารย์คณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ได้ร้อยละ 37.92 โดยตัวแปรระดับบุคคล ระดับภาควิชา และระดับมหาวิทยาลัย สามารถทำนายได้ร้อยละ 22.98 14.67 และ 0.27 ตามลำดับ