วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ภาวะวิตกกังวลและซึมเศร้าเป็นปัญหาที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองขาดเลือดในระยะเฉียบพลันซึ่งเป็นระยะที่สำคัญมากในการช่วยชีวิตและลดความพิการของผู้ป่วย มีรายงานว่าดนตรีบำบัดเป็นการรักษาเสริมที่มีประสิทธิภาพแต่ยังไม่มีการวิจัยถึงผลของการฟังเพลงไทย การวิจัยเชิงทดลองนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบถึงผลของการฟังเพลงไทยต่อภาวะวิตกกังวล และซึมเศร้าในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองขาดเลือดในระยะเฉียบพลัน ได้ทำการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 24 คน จากผู้ป่วยที่มีภาวะสมองขาดเลือดในระยะเฉียบพลันที่พักรักษาตัวอยู่ที่หอผู้ป่วย โรคหลอดเลือดสมอง ตึกธนาคารกรุงเทพฯ ชั้น 3 โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2553 กลุ่มตัวอย่างถูกแบ่งให้เป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 12 คน โดยการสุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยในกลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมการฟังเพลงไทยเป็นเวลา 4 วัน ๆ ละ 45 นาที ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับการรักษาพยาบาลตามมาตรฐานของโรงพยาบาลโดยมิได้รับโปรแกรมการฟังเพลงใด ๆ เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลการเจ็บป่วย แบบวัดภาวะทางอารมณ์ฉบับดัดแปลง modified Visual Analog Mood Scale (mVAMS) แบบประเมินภาวะวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าฉบับภาษาไทย Thai Hospital Anxiety and Depression Scale (Thai HADS) โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Wilcoxon signed ranks test และ Mann-Whitney test ในการวิเคราะห์ข้อมูล การวิจัยนี้พบว่าผู้ป่วยในกลุ่มทดลองมีภาวะวิตกกังวลจากแบบประเมิน mVAMS และ ภาวะ ซึมเศร้าจากแบบประเมิน Thai HADS ลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติภายหลังการฟังเพลง แต่อย่างไรก็ตามไม่พบความเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของสัญญาณชีพก่อนและหลังการทดลองในผู้ป่วยทั้งสองกลุ่ม สรุปว่าการฟังเพลงไทยช่วยลดภาวะวิตกกังวลและซึมเศร้าในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองขาดเลือดในระยะเฉียบพลันได้