วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ความสำคัญและที่มา: ยาปฏิชีวนะกลุ่มเซฟาโลสเปอรินเป็นยาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน จึงมีผู้ป่วยจำนวนมากมีประวัติแพ้ยานี้ แพทย์มักจะหลีกเลี่ยงการใช้ยากลุ่มนี้โดยไปใช้ยาในกลุ่มอื่นแทนซึ่งมีราคาแพงกว่าและอาจให้ผลไม่ดีนัก เนื่องจากในปัจจุบันยังไม่มีวิธีทางปฏิบัติช่วยในการวินิจฉัยการแพ้ยากลุ่มนี้ วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของการทดสอบการแพ้ยาทางผิวหนัง เปรียบเทียบกับวิธีการตรวจหาไซโตไคน์ที่หลั่งจากเม็ดเลือดขาวที่มีความจำเพาะกับยาในเลือดด้วยวิธีอิไลสปอต ในผู้ที่ใช้ยาโลสปอรินชนิดไม่เฉียบพลัน วิธีการศึกษา: ทำการทดสอบการแพ้ยาทางผิวหนังและทางห้องปฏิบัติการในผู้ป่วยที่มีประวัติแพ้ยาเซฟาโลสปอรินชนิดไม่เฉียบพลัน จำนวน 28 ราย ผลการศึกษา: จากการศึกษาในจำนวนผู้ป่วย 28 ราย ที่มีประวัติแพ้ยากลุ่มเซฟาโลสปอรินชนิดไม่เฉียบพลัน พบว่า การทดสอบทางผิวหนังให้ผลบวก 2 ราย การทดสอบด้วยวิธีอิไลสปอตมีความไวมากกว่าการทดสอบทางผิวหนัง (ร้อยละ 35.7 และร้อยละ 7.1) ซึ่งแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.008) และให้ผลบวกต่อยาเบต้าแลคแตมอื่นที่ไม่ได้แพ้ร้อยละ 25 สรุปผลการทดลอง: การทดสอบด้วยวิธีกิไลสปอตเป็นวิธีที่มีประโยชน์และอาจจะนำมาประยุกต์ใช้ในการทดสอบแพ้ยาเซฟาโลสปอรินชนิดไม่เฉียบพลันทางคลินิก