วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นก่อนเรียนและหลังเรียนวิทยาศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA 2) เปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศหลังเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นระหว่างกลุ่มที่เรียนวิทยาศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA กับกลุ่มที่เรียนวิทยาศาสตร์แบบปกติ 3) ศึกษาความสามารถในการสร้างคำอธิบายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นหลังเรียนวิทยาศาสตร์ด้วยรูปแบบการเรียนการสอน EIMA กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1โรงเรียนศรีผไทสมันต์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 2 ห้องเรียนโดยกำหนดให้เป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 31 คน เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA และกลุ่มเปรียบเทียบจำนวน 30 คน เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.54-0.83 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.21-0.86 และแบบประเมินความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์มีค่าความเที่ยง 0.76 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1.นักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.นักเรียนกลุ่มที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศ สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.นักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการสร้างคำอธิบายเท่ากับร้อยละ 88.01 และมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการสร้างคำอธิบายใน 12 หัวข้อเรื่อง เท่ากับร้อยละ 83.67 86.67 80.95 86.67 90.47 93.33 88.57 91.43 80.95 90.47 86.67 83.30 90.47 และ 92.39 ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือร้อยละ 70 มีความสามารถระดับดีมาก