วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

วิเคราะห์และพัฒนารูปแบบโซ่อุปทานที่เหมาะสมสำหรับโรงงานผลิตชิ้นส่วนคอนกรีตเสริมเหล็กสำเร็จรูป ซึ่งเป็นการวางกลยุทธ์หรือออกแบบโซ่อุปทานของโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูป โดยการตัดสินใจด้านกลยุทธ์ของโซ่อุปทานจะนำไปสู่การพัฒนากระบวนการตัดสินใจ ในการเลือกรูปแบบโซ่อุปทานที่เหมาะสมที่สุดต่อการลงทุน และช่วยส่งเสริมการก่อสร้างที่อยู่อาศัยในระบบก่อสร้างสำเร็จรูปของประเทศไทย นอกจากนี้ยังสามารถนำกระบวนการตัดสินใจไปเป็นแนวทางเพื่อประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมอื่นได้ด้วย ทั้งนี้ผู้วิจัยได้นำกระบวนการตัดสินใจลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์ (AHP) และทฤษฎีการตัดสินใจหลายบรรทัดฐาน (MCDM) โดยประยุกต์ใช้โปรแกรมเชิงเส้นตรงแบบหลายวัตถุประสงค์ ด้วยวิธีการถ่วงน้ำหนักวัตถุประสงค์ มาเป็นเครื่องมือในการดำเนินการวิจัยผ่านกรณีศึกษา ซึ่งเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ประเภทพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย ที่ต้องการลงทุนสร้างโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูปที่เหมาะสมที่สุด จาก 3 รูปแบบโรงงาน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกที่ตั้งโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูปมีทั้งหมด 13 ปัจจัย โดยปัจจัยเชิงคุณภาพได้รับความสำคัญ 60% ขณะที่ปัจจัยเชิงปริมาณได้ 40% ในการวิเคราะห์เลือกที่ตั้งโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูปผ่านการตัดสินใจหลายบรรทัดฐาน พบว่า หากรูปแบบโซ่อุปทานที่เหมาะสมต่อการลงทุนของบริษัทกรณีศึกษาคือ โรงงานแบบถาวรควรเลือกตั้งโรงงานที่ปทุมธานี ถ้าเป็นแบบกึ่งถาวรควรเลือกที่โครงการท่าข้าม ซึ่งจากการพัฒนากรอบการตัดสินใจในการเลือกรูปแบบโซ่อุปทานที่เหมาะสม ด้วยกระบวนการตัดสินใจลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์ พบว่าบริษัทกรณีศึกษาควรเลือกรูปแบบโซ่อุปทานแบบโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จประเภทโรงงานถาวร จึงจะเหมาะสมต่อการลงทุนที่สุด