ภาวะทุพพลภาพของโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุทำให้เกิดความทุกข์ทรมานและความรุนแรงของภาวะซึมเศร้า การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับภาวะทุพพลภาพ ศึกษาความสัมพันธ์และปัจจัยที่สามารถร่วมพยากรณ์ ระหว่าง เพศ อายุ การเจ็บป่วยเรื้อรัง ความรุนแรงของภาวะซึมเศร้า และการสนับสนุนทางสังคมกับภาวะทุพพลภาพของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุแผนกผู้ป่วยนอก สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์ และโรงพยาบาลศรีธัญญา จำนวน 144 ราย เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบบันทึกข้อมูลทั่วไปและการเจ็บป่วยเรื้อรัง 2) แบบวัดความรุนแรงของภาวะซึมเศร้า 3) แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และ 4) แบบวัดภาวะทุพพลภาพในผู้สูงอายุ ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงของแบบวัดที่ 3 และ 4 เท่ากับ .91 และ .93 ตามลำดับ ค่าความเที่ยงของแบบวัดที่ 2, 3 และ 4 เท่ากับ .83 .87 และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน สถิติพอยร์ไบซีเรียล และวิเคราะห์ถดถอยพหูคูณแบบมีขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุมีภาวะทุพพลภาพเล็กน้อย (X bar = 46.35 ±SD = 13.9) อายุ ระดับความรุนแรงของภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะทุพพลภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ( r = .275 และ r=.395 ตามลำดับ) และการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะทุพพลภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.478 ) โดยปัจจัยการสนับสนุนทางสังคม อายุ และระดับความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าสามารถร่วมพยากรณ์ภาวะทุพพลภาพของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ ได้ร้อยละ 34.0 (R² = .34) ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยครั้งนี้ คือ การวางแผนการพยาบาลในการจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมการสนับสนุนทางสังคมที่เหมาะสมกับอายุและระดับความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ