วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การพัฒนาเครือข่ายไร้สายแบบแอดฮอกสำหรับรถยนต์นั้นมักทำบนโปรแกรมจำลองเครือข่ายซึ่งยังไม่ครอบคลุมปัจจัยต่างๆ ที่มีอยู่บนเครือข่ายจริง ทำให้การพัฒนานั้นต้องทำการพัฒนาในส่วนการทดลองบนเครือข่ายจำลองและพัฒนาในส่วนของการทดลองบนเครือข่ายจริงแยกจากกันทำให้เสียเวลาอย่างน้อยสองครั้ง โปรแกรมจำลองเครือข่ายเวอร์ชั่น 3 จึงเป็นอีกทางเลือกในการทำวิจัยเพราะว่าสามารถทำงานได้ทั้งการจำลองเครือข่ายและการทำงานบนระบบจริงด้วยการพัฒนาเพียงครั้งเดียว อีกทั้งโครงสร้างการทำงานของโปรแกรมที่สอดคล้องกับหลักการทำงานของโครงสร้างของเครือข่ายทำให้สามารถนำความรู้ความเข้าใจมาพัฒนาได้โดยตรง วิทยานิพนธ์นี้ได้ทำการทดลองบนเครือข่ายจริงด้วยโปรแกรมจำลองเครือข่ายเวอร์ชั่น 3 และพบปัญหาการเชื่อมต่อแบบอสมมาตรที่บางโหนดส่งข้อมูลให้กับผู้อื่นไม่ได้ ทำให้การทำงานของโพรโทคอลที่มีการกระจายแบบเชื่อถือได้มีประสิทธิภาพที่ต่ำลง ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่าปัญหาเกิดจากการที่ผู้ส่งข้อมูลไม่สามารถส่งข้อมูลไปยังผู้รับได้ และการทำงานในการเลือกผู้กระจายข้อมูลลำดับถัดไปของโพรโทคอลผิดพลาดเพราะโหนดที่ถูกเลือกอาจมีความแรงของสัญญาณต่ำทำให้ไม่สามารถกระจายข้อมูลไปให้กับเพื่อนบ้านโดยรอบได้ แต่ในสถานการณ์ที่มีการเชื่อมต่อแบบอสมมาตรนั้นเป็นไปได้ยากที่จะทำให้การส่งข้อมูลระหว่างโหนดสำเร็จ 100 % จึงเน้นแก้ไขในกระบวนการเลือกผู้กระจายข้อมูลลำดับถัดไปของโพรโทคอล ซึ่งในวิทยานิพนธ์นี้เลือกโพรโทคอล DECA ที่มีการทำงานอย่างง่าย รวดเร็ว และลดความซ้ำซ้อนของข้อมูลเป็นตัวอย่างในการศึกษา โดยเสนออัลกอริทึมการโหวตอาร์เอสเอสไอเป็นกระบวนการในการแก้ไขซึ่งโหนดทุกโหนดจะโหวตว่าเพื่อนบ้านโหนดไหนที่มีค่าความแรงของสัญญาณในการส่ง หรือค่าอาร์เอสเอสไอมากที่สุด แล้วแนบไปกับ Beacon message เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลกับเพื่อนบ้าน เมื่อผู้ส่งต้องการกระจายข้อมูลก็จะเลือกโหนดที่ได้รับการโหวตมากที่สุดเป็นผู้กระจายข้อมูลลำดับถัดไป โดยการแก้ไขนี้สามารถเพิ่มค่าความน่าเชื่อถือของโพรโทคอลได้สูงสุดถึง 17 % และลดค่าใช้จ่ายได้สูงสุดถึง 28 %